Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ - ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2017!

H Γέννησις του Χριστού
Αγιογραφία από το καθολικό της Ιεράς Μονής Παμμεγίστων Ταξιαρχών
Δερβιτσάνης Αργυροκάστρου


Ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 
εύχεται σε όλους τους Έλληνες όπου γης 
ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ  
ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2017! 

Η Γέννησις του Θεανθρώπου να φέρει σε όλους 
υγεία, ευτυχία, ευημερία και κάθε καλό.

Το νέο έτος να φέρει στην πολύπαθη Βόρειο Ήπειρο μας 
δικαίωση και καλύτερες μέρες!



Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016

22 Δεκεμβρίου 1940: Η απελευθέρωση της Χιμάρας στον Ελληνο-ιταλικό Πόλεμο

Έλληνες Στρατιώτες στην Χιμάρα τον Δεκέμβριο του 1940 με φόντο τα Ακροκεραύνια Όρη

Μετά την απελευθέρωση των Αγίων Σαράντα στις 6 Δεκεμβρίου 1940, κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, του Λουκόβου στις 7 και του Πικέρασι (Πικέρνι) στις 8 του ίδιου μήνα, η 3η Μεραρχία του Ελληνικού Στρατού κινήθηκε βόρεια και στις 13 Δεκεμβρίου είχε φθάσει δυτικά και βορειοδυτικά του Μπόρσι, στην άριστα οχυρωμένη γραμμή, ύψωμα 613 – Μάλι ε Κηπαρόιτ – Μάλι ε Τζόρετ – αυχένας Κούτσι – Μάλι Ιτέρας που υπεράσπιζε η ιταλική μεραρχία Σιένα.  
Το απόσπασμα  Τσακαλώτου προώθησε το Ι/42 τάγμα στην περιοχή Φτέρα – Τζόρα για να αντικαταστήσει την Α΄ Ομάδα Αναγνωρίσεως, το δε ΙΙ/40 στον ορεινό όγκο Μάλι Ιτέρας για να εκβιάσει δι’ υπερκεράσεως τον αυχένα Κούτσι, με κατάληψη του όγκου της Παπαθιάς. 

Στις 15 Δεκεμβρίου οι πρώτες επιθέσεις του 12ου Συντάγματος Πεζικού (Σ.Π.) κατά των υψωμάτων του Κηπαρού απέτυχαν. 
Το ύψωμα 613 καταλήφθηκε  τελικά, μέσα σε χιονοθύελλα και  πολύνεκρο αγώνα εκ του συστάδην, στις 17 Δεκεμβρίου, με αποτέλεσμα ο εχθρός να εγκαταλείψει και το Μάλι Βάριτ βορειότερα. Στις 19 Δεκεμβρίου κατελήφθησαν, με βαριές απώλειες, από το 6ο Σ.Π. το στρατηγικής σημασίας ύψωμα Γκιάμι (βόρεια του Πανόρμου) και το ύψωμα Τσίπι (βόρεια του Πύλιουρι). Ανατολικότερα καταλαμβάνεται από το απόσπασμα Τσακαλώτου το ισχυρά οργανωμένο ύψωμα Μάλι ε Τζόρετ και ο αυχένας Κούτσι μετά από τριήμερο σκληρό αγώνα που απέφερε στη σημαία του 4ου Σ.Π. χρυσό αριστείο ανδρείας.  
Το 6ο Σύνταγμα που ήλεγχε τις ανατολικές προσβάσεις του ορεινού όγκου του Κηπαρού (Μάλι Κηπαρόιτ) πριν προχωρήσει προς Χιμάρα, έταξε ένα τάγμα στο ύψωμα Τσίπι για να ελέγχει την οδό προς Πύλιουρι ενώ το δεύτερο τάγμα του βάδισε προς απελευθέρωση του χωριού. 

Με τη διάνοιξη της κοιλάδας Σουσίτσα και του υψώματος Τσίπι (βορειοδυτικά της Χιμάρας) στις 21 Δεκεμβρίου, οι Ιταλοί αναγκάστηκαν να εκκενώσουν την πόλη της Χιμάρας το ίδιο βράδυ ενώ λίγο μακρύτερα απελευθερώνονταν το Πύλιουρι. Πλήθος αιχμαλώτων (ανάμεσα τους δύο αντισυνταγματάρχες) και άφθονο υλικό περιέρχονταν στα ελληνικά χέρια αν και οι Ιταλοί είχαν δηώσει και καταστρέψει φεύγοντας ότι μπορούσαν. 

Τη νύχτα του  Σαββάτου 22 Δεκεμβρίου 1940, ελληνικά τμήματα  εισέρχονταν στο κάστρο του Ελληνισμού της Ηπείρου, στην αδούλωτη Χιμάρα και προχωρούσαν προς το Σκουταρά όπου οι Ιταλοί θα προβάλουν σθεναρή αντίσταση. 
Ο Ελληνικός Στρατός εισήλθε στη Χιμάρα με οδηγούς πολλούς ντόπιους Έλληνες: Θανάσης Κούστας, Αντώνης Κοκκαβέσης, Σάββας Πρίφτης, Πολυμέρης Κολιάκης, Π. Μπολάνος, Ν. Μπελέρης, Γ. Δημογιάννης, Σ. Λυκόκας, Γ. Μπρίγκος, Γ. Δήμας, Δ. Ζώτος, Ν. Ντούκος, Γρ. Πρίφτης, Π. Γκόρος κ.α.  
Παράλληλα Χιμαριώτες πήραν τα όπλα και ενίσχυσαν δυναμικά τον Ελληνικό Στρατό στις επιχειρήσεις. 

Την Κυριακή  το πρωί, μετά την πρώτη δοξολογία στην παλιά μονή του Αγίου Κοσμά, λαός και στρατός έψαλαν το «Χριστός Ανέστη» στους Άγιους Πάντες και ας ήταν παραμονές Χριστουγέννων. Ένας μεγάλος χορός αγκάλιασε ντόπιους και ελευθερωτές.


(από το βιβλίο του Κώστα Χατζηαντωνίου: Χιμάρα - Το άπαρτο κάστρο της Βορείου Ηπείρου, στη φωτογραφία από το ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ: Έλληνες στρατιώτες στη Χιμάρα τον Δεκέμβριο 1940)



Ο Ελληνικός Τύπος τον Δεκέμβριο του 1940 για την απελευθέρωση της Χιμάρας


Με μια ασυγκράτητη προέλαση του Στρατού μας η πόλη της Χειμάρας απελευθερώνεται στις 22 Δεκεμβρίου 1940. 

Ο Παύλος Παλαιολόγος στέλνει από την Χειμάρρα στην εφημερίδα «Αθηναϊκά Νέα» (24-12-1940) ανταπόκριση με τον εύγλωττο τίτλο: «Ο στρατός μας εις Χειμάρραν. Η συγκινητική υποδοχή των κατοίκων. Η γιγαντομαχία που κατέληξε εις την κατάληψιν».

Στον ίδιο τόνο αναγγέλλουν το ευχάριστο γεγονός και άλλες εφημερίδες:
 

Η «Νέα Ελλάς» (24 Δεκεμβρίου 1940): Η Χειμάρρα ελευθέρα! Κατελήφθη προχθές υπό του στρατού μας. Οι Χειμαρριώτες ενηγκαλίζοντο και κατεφίλουν τους στρατιώτες».

Η «Καθημερινή» (24 Δεκεμβρίου 1940): «Τα ελληνικά στρατεύματα κατέλαβον χθες την Χειμάρραν».



από το ιστολόγιο ΤΟ ΟΡΑΜΑ

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016

Άρθρο ελληνο-αυστριακής ιστοσελίδας για την παρέμβαση του ΕΣΒΗ 1914 στη συνδιάσκεψη του ΟΑΣΕ στη Βιέννη

Από την Βόρειο Ήπειρο στην Κωνσταντινούπολη - Στο επίκεντρο ελληνικά θέματα στην Συνδιάσκεψη του ΟΑΣΕ στη Βιέννη

Πολλά θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος αναφέρθηκαν στη συνδιάσκεψη του ΟΑΣΕ για τις εθνικές μειονότητες το διήμερο 10 - 11 Νοεμβρίου 2016 στη Βιέννη στον συνεδριακό χώρο του Μεγάρου Hofburg.

Ιδιαίτερα επίκαιρη, μετά τα πρόσφατα γεγονότα, ήταν η κατάσταση της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία.
Ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 ζήτησε με επιστολή του στη συνδιάσκεψη να σταματήσει άμεσα από τα Τίρανα η εχθρική πολιτική απέναντι στην Χιμάρα και την Ελληνική Μειονότητα κατά μήκος της ακτογραμμής στην περιοχή των Αγίων Σαράντα, η οποία έχει ξεπεράσει πλέον κάθε λογική.
Δεν υπήρξε καμία απάντηση από την αλβανική αντιπροσωπεία επι τούτου.

Ο καθηγητής J.Wölk που αναφέρθηκε στη διάλεξη του στη δημιουργία "ευρωπαϊκών ζωνών" για διασυνοριακές μειονότητες παίρνοντας ως παράδειγμα την περιοχή Schleswig στη βόρεια Γερμανία και τη νότια Δανία, τόνισε ότι κάτι αντίστοιχο μπορεί να συμβεί και με την Ήπειρο, ενώ για τη Μακεδονία και τη Θράκη, όπως είπε, θα ήταν πιο δύσκολα τα πράγματα. Αυτές οι ζώνες είχαν προταθεί από την ΕΕ απο το 2011 και είχαν θετική ανταπόκριση από την οργάνωση "Νέοι Ευρωπαίοι Φεντεραλιστές".

Η οργάνωση "Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης" εξέφρασε τα παράπονα της για τις δυσκολίες που υπάρχουν στην ανέγερση μουσουλμανικού τεμένους στην Αθηνα. Υπάρχουν πολλά προβλήματα και εχθρική στάση του ελληνικού κράτους ως προς το ισλάμ, όπως το βιώνει και η μουσουλμανική μειονότητα  στη δυτ. Θράκη. Πρότειναν να υπάρξουν συνέπειες αντίστοιχα στην ελληνο-ορθόδοξη κονότητα της Τουρκίας.

Η Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών δήλωσε ότι η Τουρκία δεν τηρεί την συνθήκη της Λοζάνης του 1923 φέρνοντας παραδείγματα για πάρα πολλές εκκλησίες και μοναστήρια που παραμένουν κλειστά, ομοίως αντίστοιχα ελληνο-ορθόδοξα ιδρύματα καθώς επίσης και η Θεολογική Σχολή της Χάλκης εδώ και 45 χρόνια.


Συγγραφέας Heinz Gstrein


Το πρωτότυπο άρθρο στα γερμανικά

Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2016

17 Δεκεμβρίου 1913: Η υπογραφή του Πρωτόκολλου της Φλωρεντίας - Το βόρειο τμήμα της Ηπείρου επιδικάζεται στην Αλβανία




Στις 30 Μαΐου 1913 υπεγράφη η Συνθήκη του Λονδίνου, ως  αποτέλεσμα της Διάσκεψη λεγόμενης και Συνδιάσκεψη Ειρήνης, που έγινε στην αγγλική πρωτεύουσα, για τον τερματισμό του Α΄ Βαλκανικού πολέμου (1912-1913). Αυτή η Συνθήκη συνομολογήθηκε μεταξύ των Βαλκανικών Συμμάχων (Βουλγαρίας - Ελλάδας - Μαυροβουνίου και Σερβίας) αφενός, και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αφετέρου. Έμεινε γνωστή και ως Βαλκανο-Τουρκική Συνθήκη.

Σύμφωνα με τη Συνθήκη αυτή παραχωρούνταν στους νικητές (στα Βαλκανικά κράτη) όλα τα εδάφη που βρίσκονταν δυτικά της γραμμής Αίνου - Μηδείας, εκτός της Αλβανίας, που όπως αναφέρθηκε παραπάνω δημιουργούνταν ως ανεξάρτητη Ηγεμονία. Συγκεκριμένα το κείμενο της συνθήκης, το οποίο συντάχθηκε οριστικά , προέβλεπε (άρθρο 2) να παραχωρήσει η Οθωμανική αυτοκρατορία όλα τα Ευρωπαϊκά εδάφη που βρίσκονταν δυτικά της γραμμής Αίνος - Μήδεια, εκτός της Αλβανίας. 

Οι Σύμμαχοι και η Τουρκία (άρθρο 3) ανέθεταν στις έξι Μεγάλες Δυνάμεις (υπό την Πρεσβευτική Συνδιάσκεψη που συνέχιζε τις συνομιλίες), τη χάραξη των συνόρων και το διακανονισμό των ζητημάτων που αφορούσαν την Αλβανία καθώς τους παρείχαν τη δυνατότητα (άρθρο 5) να αποφανθούν για την τύχη των ελληνικών νήσων του Αιγαίου, εκτός της Κρήτης (άρθρο 4) για την οποία η Πύλη παραιτείτο "υπέρ των συμμάχων Ηγεμόνων πάντων των επί της Νήσου κυριαρχικών δικαιωμάτων της".

Με βάση τις αποφάσεις της Πρεσβευτικής Συνδιασκέψεως του Λονδίνου η Διεθνής Επιτροπή Καθορισμού των Συνόρων θα έπρεπε να αρχίσει τις εργασίες για τη χάραξη των ορίων της Αλβανίας την 1η Σεπτεμβρίου 1913. Μόλις όμως στις 4 Οκτωβρίου κατόρθωσε να συνέλθει στην πρώτη της εναρκτήρια συνεδρίαση στο Μοναστήρι της Μακεδονίας. 
Πριν αρχίσει τις εργασίες της η Επιτροπή, οι Μεγάλες Δυνάμεις της γνωστοποίησαν την απόφαση τους να παραχωρηθεί η Κορυτσά (που είχε απελευθερωθεί από τον Ελληνικό Στρατό στις 7/10/1912) στην Αλβανία, ενώ παράλληλα προειδοποίησαν την Ελλάδα να μην φέρει προσκόμματα στην απόφαση τους αυτή.

Απ’ όσες πόλεις και χωριά της Ηπείρου στις περιοχές Κορυτσάς, Λεσκοβικίου και Αργυροκάστρου περνούσαν τα μέλη της Επιτροπής οι κάτοικοι τους υποδέχονταν με ελληνικές σημαίες και βροντοφώναζαν την ελληνική συνείδηση τους και τον πόθο του να ενωθούν με το Βασίλειο της Ελλάδας, με αποκορύφωμα το παλλαϊκό συλλαλητήριο που διοργανώθηκε στο Αργυρόκαστρο στις 25 Νοεμβρίου 1913, στο οποίο συμμετείχαν 20.000 κάτοικοι!
Ήδη άρχισαν να διαδίδονται πληροφορίες ότι τα εδάφη που απελευθέρωσε ο Ελληνικός Στρατός από το Νοέμβριο του 1912 μέχρι  τον Μάρτιο του 1913 δεν θα αποδίδονταν στην Μητέρα Ελλάδα αλλά στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος, εξαιτίας των πιέσεων που ασκούσαν δύο χώρες – μέλη των Μεγάλων Δυνάμεων, η Ιταλία και η Αυστρο-ουγγαρία, που είχαν συμφέροντα στην περιοχή και τους ευνοούσε μία μεγαλύτερη σε έκταση Αλβανία.

Η Επιτροπή παρέμεινε στο Αργυρόκαστρο μόνο 4 μέρες χωρίς να επισκεφθεί κανένα χωριό νοτιότερα και αιφνιδιαστικά αποφάσισε στις 27 Νοεμβρίου 1913 να αναχωρήσει για την Ιταλία μέσω Αγίων Σαράντα. Αυτό καθόριζαν οι εντολές των κυβερνήσεων των απεσταλμένων μελών της σε απάντηση των αιτημάτων τους για σαφέστερο καθορισμό των κριτηρίων προσδιορισμού της εθνότητας των κατοίκων.
Οι κάτοικοι που έμαθαν για την εσπευσμένη και απροσδόκητη αναχώρηση των αντιπροσώπων, μαντεύοντας την αιτία, αναστατώθηκαν.
Οι αντιπρόσωποι της Χιμάρας, των Αγ. Σαράντα, του Δελβίνου, του Τεπελενίου και της Πρεμετής παρουσιάσθηκαν αμέσως στην Επιτροπή και διαμαρτυρήθηκαν με έντονο τρόπο γιατί δεν επισκέφθηκαν τις περιοχές τους. 
Οι αντιπρόσωποι της Τριπλής Συμμαχίας (Ιταλία, Γερμανία, Αυστρο-ουγγαρία) για να αποφύγουν τις εκδηλώσεις του λαού, αναχώρησαν από το Αργυρόκαστρο τα μεσάνυχτα προς τις 28 Νοεμβρίου. Οι άλλοι αντιπρόσωποι, της Τριπλής Συνεννόησης – Αντάντ (Μ. Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία), αναχώρησαν κανονικά, όπως είχε αποφασισθεί, το πρωί της 28ηςΝοεμβρίου. Οι κάτοικοι της περιοχής τους ξεπροβόδισαν με λύπη αλλά και με ευγένεια και αξιοπρέπεια.

Οι Γάλλοι αντιπρόσωποι πριν αναχωρήσουν από το βόρειο τμήμα της Ηπείρου δήλωσαν ότι «έφευγαν με την εντύπωση ότι ο πληθυσμός της περιοχής, για την υπόθεση του, θα πρόβαλλε αντίσταση μέχρις εσχάτων και ότι η χειρότερη έκβαση στο Ηπειρωτικό Ζήτημα δεν θα μπορούσε να ήταν άλλη από τη μη παραμονή του Ελληνικού Στράτου στις διαμφισβητούμενες περιοχές επ’ άπειρον», αναγνωρίζοντας έτσι την ελληνικότητα της περιοχής.

Η Διεθνής Επιτροπή από τους Αγ. Σαράντα έφτασε στη Φλωρεντία της Ιταλίας, όπου μετά από συνεχείς συσκέψεις διατύπωσε τις αποφάσεις της, όπως ακριβώς είχαν προκαθορισθεί στην Πρεσβευτική Συνδιάσκεψη του Λονδίνου.
Το κείμενο τους που είναι γνωστό ως το «Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας», υποβλήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1913 (νέο ημερολόγιο) στην Πρεσβευτική Συνδιάσκεψη του Λονδίνου και στις κυβερνήσεις των Έξι Μεγάλων Δυνάμεων.
Στο Πρωτόκολλο καθοριζόταν αναλυτικά η οροθετική γραμμή, η οποία σε γενικές γραμμές αποτελεί και τη γραμμή των σημερινών συνόρων Ελλάδας – Αλβανίας.

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ


«Υπογράφηκε από την Επιτροπή Διακανονισμού των συνόρων της Νότιας Αλβανίας στη Φλωρεντία στις 17 Δεκεμβρίου 1913»

Χάραξη της Οροθετικής Γραμμής

Η οροθετική γραμμή ξεκινά από το σημείο C (σε χάρτη αυστριακής εκδόσεως υψοδείκτης 1738, στα ΒΑ της θέσεως Μάντρα Νικολίτσα), όπου τα προς τα Νότια όρια του Καζά (Επαρχίας) της Κορυτσάς συναντιόνται με την κορυφογραμμή του Γράμμου. Κατευθύνεται προς τα Νότια ακολουθώντας την κορυφογραμμή του Γράμμου, μέχρι την Μαύρη Πέτρα, στη συνέχεια περνάει από τους υψοδείκτες 2536 (Ελληνικοί χάρτες 2520) και 2019 και ενώνεται με το Γκόλιο. 


Από εκεί, αφού ακολουθήσει τη γραμμή που διαχωρίζει τα νερά, μέχρι τον υψοδείκτη 1740, περνάει ανάμεσα από τα χωριά Ραντάτι και Προσήλιο (Κουρσάκα), κατευθύνεται προς το λόφο ΒΑ του Κούκεσι, από όπου κατεβαίνει για να φτάσει στο Σαραντάπορο ποταμό.

Ακολουθεί την κοίτη του παραπάνω ποταμού μέχρι τη συμβολή του με τον Αωό (Βογιούσα) ποταμό, από όπου συναντά την κορυφογραμμή του όρους Τούμπα, περνώντας ανάμεσα στα χωριά Μολυβδοσκέπαστος (Δεπαλίτσα) και Μεσσαριά και στους υψοδείκτες 1956 και 2000.

Από την κορυφογραμμή της Τούμπας η οροθετική γραμμή κατευθύνεται προς τα Δυτικά στον υψοδείκτη 1621, περνώντας προς τα Βόρεια του χωριού Δρυμάδες.
Στη συνέχεια ακολουθεί τη γραμμή που διαχωρίζει τα νερά μέχρι τον υψοδείκτη στα ΒΑ του χωριού Επισκοπή (σύμφωνα με τις ενδείξεις του παραπάνω χάρτη).

Από εκεί κατευθύνεται προς τα Νότια ακολουθώντας την κορυφογραμμή ανάμεσα Ραντάτι, που παραμένει στην Αλβανία και Αργυροχώρι (Γαϊδοχώρι) που παραμένει στην Ελλάδα, κατεβαίνει προς την κοιλάδα του Δρίνου και διασχίζοντας τον ποταμό ανεβαίνει προς το λόφο της Κακκαβιάς, αφήνοντας τα χωριά Βάλτιστα (σημ. ιστολογίου: σημερινή Χαραυγή) και την Καστάνιανη στην Ελλάδα και την Κοσοβίτσα στην Αλβανία και φτάνει στη Μουργκάνα, υψοδείκτης 2124 (Ελληνικοί χάρτες 1806).

Από εκεί συναντά τη Στρουγγάρα και από το Βερτόπι και τον υψοδείκτη 750, αφήνοντας τα χωριά Γιάνναρη και Βέρβα στην Αλβανία, περνάει από τους υψοδείκτες 1014, 675, 839, κατευθύνεται προς τα ΒΔ και αφήνοντας την Κονίσπολη στην Αλβανία, ακολουθεί την κορυφογραμμή των λόφων Στύλος και  Όρμπα και προτού φτάσει στον υψοδείκτη 254, στρέφεται προς τα Νότια και συναντά τον όρμο Φτελιά». 



Με τη διακοίνωση τους οι Μεγάλες Δυνάμεις προς την Ελλάδα, ανακοίνωναν την απόφαση τους να δοθούν στο ελληνικό κράτος όλα τα νησιά του Αιγαίου, που στην πραγματικότητα κατέχονταν ήδη από αυτό, με εξαίρεση την Ίμβρο και την Τένεδο, που αποδίδονταν στην Τουρκία. Η οριστική εκδίκαση των νησιών δεν θα ίσχυε παρά μόνο όταν τα ελληνικά στρατεύματα εκκένωναν τα εδάφη της Βόρειας Ηπείρου που είχαν απελευθερώσει κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου και τα οποία είχαν επιδικασθεί με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας στην Αλβανία. Επίσης απαιτούσε από την Ελληνική Κυβέρνηση να δεσμευθεί και τυπικά ότι δεν θα πρόβαλε καμία αντίσταση, ούτε θα υποστήριζε ή θα ενθάρρυνε άμεσα ή έμμεσα κανενός είδους αντίδραση κατά του καθεστώτος που οι Έξι Δυνάμεις είχαν θεσπίσει στη «Νότια Αλβανία».

Η εκκένωση θα άρχιζε την 1η Μαρτίου 1914 (νέο ημερολόγιο) με την αποχώρηση των Ελληνικών από την περιοχή της Κορυτσάς και το νησί Σάσωνα και θα τερματιζόταν στις 31 Μαρτίου από την περιοχή Δελβίνου.

Η Ελλάδα μπροστά στον εκβιασμό «Αιγαίο ή Βόρειος Ήπειρος» και έχοντας μόλις βγει από δύο συνεχόμενους Βαλκανικούς Πολέμους - με μία Βουλγαρία και μία Τουρκία που καιροφυλακτούσαν για εκδίκηση από τις πρόσφατες συντριβές τους και γνωρίζοντας ότι δεν θα έχει καμία βοήθεια από πουθενά αλλού - αποφάσιζε να υποκύψει στη θέληση των ισχυρών και να εγκαταλείψει αυτή την πανάρχαια ελληνική γη που μόλις πριν λίγους μήνες είχε απελευθερώσει με ποταμούς αιμάτων... 

(με πληροφορίες από τον τόμο της ΔΙΣ/ΓΕΣ "Ο Βορειοηπειρωτικός Αγώνας")


από  toorama.blogspot.com

Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2016

Στην μνήμη του Μητροπολίτη Σεβαστιανού επικεντρώθηκε η εκπομπή "Βόρειος Ήπειρος Σήμερα" της 12ης Δεκεμβρίου 2016


Ακούστε την εκπομπή "Βόρειος Ήπειρος Σήμερα" που επιμελείται και παρουσιάζει ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 και μεταδόθηκε την Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου από την ιστοσελίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, η οποία ήταν κυρίως αφιερωμένη στην μνήμη του Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Σεβαστιανού, με αφορμή την συμπλήρωση 22 ετών (12-12-1994) από την κοίμηση του νέου Πατροκοσμά και σύγχρονου Εθνάρχη του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Σε μεγάλο μέρος της εκπομπής είχαμε την ζωντανή τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πρόεδρο της ΣΦΕΒΑ Ιωαννίνων κ. Χρύσανθο Σιχλιμοίρη, ο οποίος ήταν πνευματικό τέκνο και στενός συνεργάτης του φλογερού Ιεράρχη, για να μοιραστεί μαζί μας ένα οδοιπορικό μνήμης για τον ακρίτα Δεσπότη και τον αγώνα του του υπέρ της Βορείου Ηπείρου.

Επίσης μεταδόθηκαν ηχογραφήσεις από δύο ιστορικές ομιλίες του Μητροπολίτη Σεβαστιανού: 
η πρώτη από την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία στο χωριό Μαυρόπουλο πάνω στα σύνορα, όπου αναφωνούσε "Χριστός ανέστη και η Βόρειος Ήπειρος ανέστη", όταν ακόμα η θρησκευτική λατρεία ήταν απαγορευμένη στην αλβανική επικράτεια και η δεύτερη από την τελευταία εκπομπή του θρυλικού ποιμενάρχη στο Ράδιο Δρυϊνούπολις, όπου ακούγεται από την καταπονημένη φωνή του ένα μήνα πριν την κοίμηση του μήνυμα αγωνίας για την Βόρειο Ήπειρο, που παραμένει επίκαιρο έως και σήμερα. 

Έγινε επίσης αναφορά στο χρονικό της εξέγερσης του Αλύκου στις 12 Δεκεμβρίου 1990, που ξέσπασε με αφορμή την εν ψυχρώ δολοφονία στα ελληνοαλβανικά σύνορα, τεσσάρων νέων του χωριού από τον αλβανικό στρατό, αλλά και στην προδοσία εκείνης της θυσίας και του αγώνα, από τους μετέπειτα άρχοντες και εκπροσώπους του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού επί "δημοκρατίας". 

Ακολούθησε τηλεφωνική παρέμβαση φανατικού ακροατή της εκπομπής και σύντομος σχολιασμός της επικαιρότητας.



Το τελευταίο μήνυμα - έκκληση του Μητροπολίτη Σεβαστιανού στον πολιτικό κόσμο της Ελλάδας για την Βόρειο Ήπειρο

"...Αξιότιμοι κύριοι πολιτικοί όλων των κομμάτων, αν θέλετε να μην φέρετε το κρίμα στο λαιμό σας και να μην χρεωθείτε με τον αφανισμό του τελευταίου εναπομείναντος Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου, ακούστε μία φωνή Επισκόπου της ακριτικής επαρχίας.

Συνέλθετε παρακαλώ! Και σας ικετεύω συνέλθετε σύντομα! Αναλογιστείτε τις ευθύνες σας και αφήστε τα οικονομικά ανοίγματα και ενδιαφέροντα σας για την οικονομία της Αλβανίας και ενδιαφερθείτε πρώτα απ' όλα για το ένα, για την σωτηρία του Ελληνισμού. 

Ανανήψατε κύριοι! Ενωθείτε μεταξύ σας οι πολιτικοί! Διαμαρτυρηθείτε. Συγκαλέσατε εθνικό συμβούλιο προς λήψη ενιαίων αποφάσεων πριν είναι αργά. Ας μιμηθούμε επιτέλους την γενναιότητα των Σέρβων, διαφορετικά οι συνεχιζόμενες ευγένειες και η αδράνεια μας θα είναι ο εθνικός τάφος της Βορείου Ηπείρου".  

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2016

Φωτογραφίες του 1963 - ΄64 από το Ελληνικό Φυλάκιο της Κακαβιάς: ΖΗΤΩ Η ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ!


Ο απόστρατος Αξιωματικός του Στρατού Ξηράς και Επίτιμος Πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού κ. Σπύρος Μούλιας έστειλε στον Εθνικό Σύλλογο Βόρειος Ήπειρος 1914 μερικές αναμνηστικές φωτογραφίες του 1963-1964, που υπηρέτησε ως Διμοιρίτης Αρχιφύλακας στο Ιστορικό Φυλάκιο της Κακαβιάς με τον βαθμό τότε του Ανθυπολοχαγού Πεζικού, μετά την αποφοίτησή του από την Σχολή Ευελπίδων, την Σχολή Πεζικού και το Σχολείο Καταδρομών.

Αποστέλλοντας μας τις φωτογραφίες ο κ. Μουλιάς σημειώνει τα εξής:

"Η Ελληνική Σημαία που βλέπουμε να κυματίζει στην Ακριτική Σκοπιά στην πρώτη επισυναπτόμενη  φωτογραφία όταν  παρέλαβα το 1963 το Φυλάκιο της Κακαβιάς από τον επίσης Ανθυπολοχαγό Πεζικού Ανδρέα Δήμου, θα πρέπει να συνεχίσει να κυματίζει στο ακριτικό και ιστορικό αυτό Φυλάκιο της Κακαβιάς για να μας υπενθυμίζει ότι η Βόρειος Ήπειρος είναι και θα παραμείνει Ελληνική.

Την εποχή του 1963-1964 επικρατούσε στους Έλληνες Στρατιώτες Ακρίτες Φρουρούς του Φυλακίου κλίμα ενθουσιασμού. Στη φωτογραφία βλέπουμε στο ύψωμα να κυματίζει η Ελληνική Σημαία δίπλα στην Ελληνική Σκοπιά και έξω από αυτήν φαίνεται καθαρά ο Έλληνας Φρουρός Στρατιώτης. Σημειώνω για την ενημέρωσή σας, ότι πίσω ακριβώς από την Ελληνική Σκοπιά και σε απόσταση αναπνοής υπήρχε η Αλβανική Σκοπιά (δεν φαίνεται στην φωτογραφία), όπου ο Αλβανός Σκοπός παρέμενε συνεχώς μέσα στην Σκοπιά και δεν είχε την τόλμη να βρίσκεται έξω από αυτήν, παρά το γεγονός ότι απέναντί μας είχαμε τον Δικτάτορα Εμβέρ Χότζα με τους Κινέζους Στρατιωτικούς Επιτηρητές.
Στην δεύτερη επισυναπτόμενη φωτογραφία (μόλις την μεγεθύνουμε), φαίνεται καθαρά στην Ακριτική αυτή Γωνιά η επιγραφή <<Ζήτω η Βόρειος Ήπειρος>>.

Την εποχή εκείνη ένα από εθνικά τραγούδια - εμβατήρια των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων ήταν και το παρακάτω που αναφέρεται στην Ελληνικότητα της Βορείου Ηπείρου: 

Έχω μια αδερφή,
κουκλίτσα αληθινή,
την λένε Βορειο Ήπειρο,
την αγαπώ πολύ.
Κουκλίτσα αληθινή,
της κλέψαν την φωνή,
την πήρανε αιχμάλωτη
οι άτιμοι οι εχθροί (Αλβανοί).
Στο βάθος μακρυά,
προβάλει η Κορυτσά,
τη βλέπω και ραγίζεται η δόλια μου η καρδιά.
Και τώρα που μπορώ το όπλο να κρατώ
και ανήκω εις τον ένδοξο ελληνικό στρατό,
θα τρέξω μιαν αυγή,
χωρίς διαταγή,
για να αγκαλιάσω δυνατά την όμορφη αδερφή.


Σημείωση: 

-Την εποχή εκείνη απέναντί μας είχαμε τον Κομμουνιστή Δικτάτορα Εμβέρ Χότζα και τους Κινέζους Στρατιωτικούς Επιτηρητές.
-Tο 1987 και μετά την παραίτηση μου από το Στράτευμα, έγινα  Μέλος του Πανελληνίου Συνδέσμου Βορειοηπειρωτικού Αγώνα (ΠΑΣΥΒΑ), που ίδρυσε με έδρα την Κόνιτσα ο Μεγάλος Ιεράρχης Μακαριστός   Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως  Πωγωνιανής και Κονίτσης Σεβαστιανός, γνωστός για την μαχητικότητά του στην διεκδίκηση των δικαίων του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Είχα την τύχη από την πρώτη στιγμή της ιδρύσεως του Συνδέσμου αυτού να γνωρίσω από κοντά τον Μεγάλο αυτόν Ιεράρχη και να συνεργασθώ μαζί του για το δίκαιο των Βορειοηπειρωτών.
- Η σημερινή εικόνα του Φυλακίου είναι τελείως διαφορετική. Είναι το Τελωνείο με το πέρασμα προς Αλβανία και άλλες κτιριακές εγκαταστάσεις".



Από την πλευρά μας θέλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά τον κ. Σπύρο Μούλια για την αποστολή των πολύτιμων συλλεκτικών φωτογραφιών και να του ευχηθούμε χρόνια πολλά και ευτυχισμένα για την ονομαστική του εορτή!

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΕ ΖΕΙΣ ΕΣΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ! Αφιερωμένη στην μνήμη του νέου Πατροκοσμά η εκπομπή "Βόρειος Ήπειρος Σήμερα" την Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2016

Την μνήμη του Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Σεβαστιανού τιμά ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914. 

Αντιπροσωπεία του συλλόγου παραβρέθηκε στην επιμνημόσυνη δέηση που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016 στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Πευκακίων στην Αθήνα με αφορμή την συμπλήρωση 22 ετών (12-12-1994) από την κοίμηση του θρυλικού Ιεράρχη που ανέδειξε το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα.


Την Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2016, στις 6 μ.μ. και για δύο ώρες, η διαδικτυακή ραδιοφωνική εκπομπή "Βόρειος Ήπειρος Σήμερα" από την ιστοσελίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, θα έχει ως κύριο θέμα τον βίο και τον αγώνα του Εθνάρχη του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.  


Ο Πρόεδρος της ΣΦΕΒΑ Ιωαννίνων Χρύσανθος Σιχλιμοίρης πνευματικό τέκνο και στενός συνεργάτης του Μητροπολίτη Σεβαστιανού, 22 χρόνια μετά, θυμάται και περιγράφει γνωστές και άγνωστες πτυχές της δράσης του νέου Πατροκοσμά. 

- Αναφορά στην εξέγερση του Αλύκου (12-12-1990) και τις σημερινές διεκδικήσεις των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου

- Περιγραφή και σχολιασμός της επικαιρότητας

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Εκπομπή "Βόρειος Ήπειρος Σήμερα", Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2016



Ακούστε την εκπομπή "Βόρειος Ήπειρος Σήμερα" από τον Εθνικό Σύλλογο "Βόρειος Ήπειρος 1914", η οποία μεταδόθηκε την Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2016 από το διαδικτυακό ραδιόφωνο της ιστοσελίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.

Ειδήσεις, σχόλια και τηλεφωνική παρέμβαση, με επίκεντρο τις τελευταίες εξελίξεις στην κατεχόμενη Ήπειρο και τις κλιμακούμενες προκλήσεις των αλβανών, με τελευταία την αρπαγή της Ελληνικής Σημαίας από ιδιωτική κατοικία στο Κάστρο της Χιμάρας.

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

Ο εισβολέας Ταχίρ Βελίου και η Ελληνική Σημαία της Χιμάρας - Η απάντηση της πραγματικότητας και της ιστορίας

Ο αλβανός κοσοβάρος Ταχίρ Βελίου ανήρτησε στον προσωπικό λογαριασμό του στο facebook μία φωτογραφία στην οποία ποζάρει κρατώντας ως λάφυρο την Ελληνική Σημαία που έκλεψε από σπίτι αυτόχθονα κατοίκου του Κάστρου της Χιμάρας.

Στη φωτογραφία έγραφε τα εξής:

"Αυτό το κουρέλι αφαιρέθηκε από το παλιό κάστρο της Χιμάρας. Αυτό το πανί τώρα μισοκαμμένο και σκισμένο δεν έχουν περάσει 24 ώρες από τη στιγμή που κατέβηκε. Οι εθελοντές της Κίνησης για την Ενωμένη Αλβανία ταξίδεψαν στη Χιμάρα και το έβγαλαν.

Στα εδάφη μας είμαστε αφέντες και δεν επιτρέπουμε πανιά εισβολέων και πρώην εισβολέων που έπραξαν γενοκτονία κατά του έθνους μας χρησιμοποιώντας τα εδάφη μας ως λάφυρα πολέμου για να ικανοποιήσουν τις σοβινιστικές τους ορέξεις".

Η Γαλανόλευκη Ιερή μας Σημαία δεν αφαιρέθηκε από κάποιο ελληνικό στρατόπεδο που επανεγκαταστάθηκε στη Χιμάρα μετά το 1941, ώστε να ισχυριστούν οι διαρρήκτες ότι την πήραν από "εισβολείς", αλλά από οικία (ιδιωτική περιουσία) αυτόχθονα κατοίκου της πόλης, στοιχείο που αποδεικνύει την εθνική ταυτότητα της περιοχής
Εισβολείς στη Χιμάρα είναι ο ίδιος ο Βελίου και η συμμορία του που τους ονομάζει "εθελοντές της Κίνησης για την Ενωμένη Αλβανία" οι οποίοι, όπως παραδέχεται, ταξίδεψαν εκεί ώστε να αφαιρέσουν την Ελληνική Σημαία. 
Αν η Χιμάρα ήταν αλβανική, τότε οι αλβανοί κάτοικοι της θα είχαν κατεβάσει τη Σημαία εδώ και χρόνια που είναι υψωμένη και δεν θα περίμεναν "εθελοντές" να κάνουν ολόκληρο ταξίδι από μακρυά... 

Όμως η Χιμάρα ήταν είναι και θα είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

Δεν το φωνάζουν μόνο οι ντόπιοι κάτοικοι της αλλά και οι πέτρες της











Η Ελληνική Σημαία δεν θα κατέβει ποτέ από το Κάστρο της Χιμάρας!




Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

Έγγραφη καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τις μεθοδεύσεις της Αλβανίας εις βάρος της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στη Χιμάρα

ΕΓΓΡΑΦΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ
ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗ ΧΙΜΑΡΑ

Αθήνα, 02-12-2016

Προς: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αξιότιμοι κύριοι,
ως Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914
λαμβάνοντας υπόψιν:

α) Το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, το οποίο υπεγράφη στις 17 Μαΐου 1914 ανάμεσα στην Αλβανία και τις Μεγάλες Δυνάμεις (Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Ρωσική Αυτοκρατορία, Γερμανία, Αυστρο-ουγγρική Αυτοκρατορία, Ιταλία),
β) Την Διεθνή Χάρτα των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του ΟΗΕ
και γ) Την Σύμβαση – Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων, 
καταγγέλλουμε το αλβανικό κράτος για την μεθόδευση του σταδιακού αφανισμού της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας, δηλαδή των γηγενών ελληνικών πληθυσμών που διαβιούν στο νότιο τμήμα της αλβανικής επικράτειας, τον ιστορικό χώρο της Βορείου Ηπείρου.

Μεγαλύτερη απόδειξη αυτής της πολιτικής είναι ο νέος κύκλος βίας και τρομοκρατίας κατά των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου που άνοιξε με την παράνομη κατεδάφιση του Ιερού Ναού Αγίου Αθανασίου στο χωριό Δρυμάδες του Δήμου Χιμάρας στις 26 Αυγούστου 2015.

Κατά τη διάρκεια του 2016 έχει μπει σε εφαρμογή ένα αμφιλεγόμενο σχέδιο «τουριστικής ανάπτυξης» της πόλης της Χιμάρας - της οποίας οι γηγενείς κάτοικοι είναι όλοι Έλληνες - το οποίο προβλέπει μεταξύ άλλων και υφαρπαγή περιουσιών που ανήκουν σε αυτόχθονες. Η «ανάπτυξη» αυτή προβλέπει επίσης και την κατεδάφιση σπιτιών, που έχουν κτιστεί πολλές δεκαετίες ακόμα και αιώνες πριν, τα οποία χαρακτηρίζονται «ενοχλητικά». 
Στις 28 Οκτωβρίου, ημέρα της εθνικής εορτής, προς τιμήν του ΟΧΙ που είπαν οι Έλληνες το 1940 εναντίον των δυνάμεων του Άξονα, δεκαεννέα οικογένειες Ελλήνων της Χιμάρας έλαβαν ειδοποιητήρια, υπογεγραμμένα από τον δήμαρχο, τα οποία τις καλούσαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους εντός πέντε ημερών, γιατί αυτά πρόκειται να κατεδαφιστούν στο πλαίσιο σχεδίου για την ανάπλαση της πόλης.

Τα συγκεκριμένα ειδοποιητήρια εμφανίστηκαν ξαφνικά στις πόρτες των σπιτιών, χωρίς να έχει ληφθεί καμία απόφαση από το Δημοτικό Συμβούλιο της Χιμάρας, χωρίς προηγούμενη ενημέρωση και χωρίς να έχουν διευκρινιστεί άλλα απαραίτητα στοιχεία, όπως για παράδειγμα το ύψος της αποζημίωσης για κάθε κτίσμα κ.ά.

Ειδοποιητήρια κατεδάφισης έλαβαν μόνο Έλληνες στη Χιμάρα.
Άρα δύο γεγονότα μπορεί να συμβαίνουν:
α) Αν δεν στοχοποιήθηκαν οι Έλληνες, όπως ισχυρίζεται η Αλβανία και ήταν τυχαίο ότι όλοι οι ειδοποιηθέντες ήταν Έλληνες, τότε οι αλβανικές κυβερνήσεις ψεύδονται όταν λένε ότι στη Χιμάρα οι Έλληνες είναι μία μικρή μειοψηφία, επιχείρημα που χρησιμοποιούν για να μην συμπεριλάβουν την περιοχή στις μειονοτικές ζώνες.
β) Αν ίσχυε ότι η Χιμάρα δεν είναι μειονοτική περιοχή και οι Έλληνες είναι μία μικρή μειοψηφία εκεί (όπως ισχυρίζονται οι Αλβανοί), τότε η Αλβανία στοχοποίησε αποκλειστικά τους Έλληνες.
Σε κάθε περίπτωση η αλβανική κυβέρνηση είναι εκτεθειμένη.

Τόσο ο πρώην πρωθυπουργός της Αλβανίας Σαλί Μπερίσα όσο και ο νυν Έντι Ράμα σε δημόσια αντιπαράθεση που είχαν τον Δεκέμβριο του 2015 παραδέχθηκαν ότι από το 1992 και μετά διαπράχθηκε ένας άνευ προηγουμένου εποικισμός στην πόλη των Αγίων Σαράντα, ανατρέποντας την πληθυσμιακή αναλογία εις βάρος των Ελλήνων.

Το ίδιο φαινόμενο μεθοδεύεται και στη Χιμάρα, με τον δήμαρχο του κυβερνόντος Σοσιαλιστικού Κόμματος Γιώργο Γκόρο να δηλώνει με θρασύτητα ότι «από το σχέδιο ανάπτυξης μπορεί να ζημιωθούν 19 οικογένειες αλλά θα βοηθηθούν από 500 έως 1.000 οικογένειες!».  Ασφαλώς εννοεί ότι θα βοηθηθούν αλλοεθνείς οικογένειες εποίκων που θα εγκατασταθούν από διάφορες άλλες περιοχές της Αλβανίας.  

Αν δεν σταματήσει το φαινόμενο αυτό τώρα, σίγουρα θα επεκταθεί και στις περιοχές των Αγίων Σαράντα και Αργυροκάστρου όπου υπάρχουν αναγνωρισμένα από το αλβανικό κράτος ελληνικά μειονοτικά χωριά, όπου επίσης σημειώνονται αδικίες εις βάρος των ντόπιων ιδιοκτητών.

Η διαμαρτυρία αυτή επιδίδεται σήμερα με αφορμή την συμπλήρωση εβδομήντα ενός ετών από την αποχή των κατοίκων της Χιμάρας από το δημοψήφισμα - παρωδία για την εγκαθίδρυση του κομουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία (2 Δεκεμβρίου 1945), κίνηση η οποία αποτέλεσε την αφορμή για την αφαίρεση της ελληνικής εθνικότητας από τους Χιμαραίους από τη δικτατορία του Ενβέρ Χότζα. Η άρνηση της αναγνώρισης των κατοίκων της Χιμάρας ως μέλη της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας συνεχίζεται έως σήμερα από το αλβανικό κράτος.


ΕΘΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ 1914

 
   Ο Προεδρεύων                                    Η Γενική Γραμματέας
Πρίφτης  Ελευθέριος                                     Νίκα  Βιολέτα