Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα έφερε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914

Η αντιπροσωπεία του ΕΣΒΗ 1914 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
με την σημαία της Β. Ηπείρου και τον Ευρωβουλευτή Νότη Μαριά

Εκδήλωση με θέμα "103 χρόνια από την ανακήρυξη της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου" πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 27 Μαρτίου 2017στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, από τον ανεξάρτητο Ευρωβουλευτή κ. Νότη Μαριά και την ομάδα "Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές" (Αντιφεντεραλιστές), σε συνεργασία με τον Εθνικό Σύλλογο "Βόρειος Ήπειρος 1914".

Ανοίγοντας την εκδήλωση o κ. Μαριάς αναφέρθηκε στη σημασία που πρέπει να έχει για την Ελλάδα το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα καθώς και στις παρεμβάσεις που έκανε ο ίδιος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τα θέματα που αφορούν τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου.

Παρέθεσε επίσης την ρήση του "Γέρου της Δημοκρατίας" Γεωργίου Παπανδρέου στη Βουλή των Ελλήνων ως αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στις 12 Ιουνίου 1960, πάνω στην οποία πρέπει να βαδίσει η ελληνική πολιτική επί του Βορειοηπειρωτικού: "Το θέμα υφίσταται... η διεκδίκησις μας για την Βόρειο Ήπειρο είναι ιερά και απαράγραπτος".

Η πρώτη ομιλία της εκδήλωσης έγινε από τη γενική γραμματέα του Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914" Βιολέτα Νίκα με θέμα την ιστορική πορεία του Ελληνισμού της ενιαίας Ηπείρου, ιδιαίτερα του βορείου τμήματος της, από την αρχαιότητα στην εξάπλωση του χριστιανισμού και από την βυζαντινή εποχή στην τουρκοκρατία. 
Υπογράμμισε την συμμετοχή των βόρειων Ηπειρωτών στην Επανάσταση του 1821 αλλά και την προσφορά των Εθνικών Ευεργετών που κατάγονταν από τις περιοχές Αργυροκάστρου, Πρεμετής, Κορυτσάς και Μοσχόπολης. 

Ακολούθως μίλησε για τους απελευθερωτικούς Βαλκανικούς Πολέμους του 1912 - 13 και την απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων να δώσουν αυθαίρετα το βόρειο κομμάτι της ενιαίας Ηπείρου στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος. Μία άδικη απόφαση η οποία οδήγησε στην ανακήρυξη της Αυτονομίας της Β. Ηπείρου στις 17 Φεβρουαρίου 1914 και την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας στις 17 Μαΐου του ίδιου χρόνου, από τις Μεγάλες Δυνάμεις και την Αλβανία, με το οποίο αναγνώριζαν καθεστώς Αυτονομίας στην Βόρειο Ήπειρο. 

Το ιστορικό οδοιπορικό συνεχίστηκε με τις αναφορές στην περίοδο της βασιλείας Ζώγκου, την προσωρινή απελευθέρωση από τον Ελληνικό Στρατό το 1940 και την τυραννία του κομουνιστικού καθεστώτος από το 1944 έως το 1990. 
Η γενική γραμματέας του Συλλόγου τόνισε ότι το Βορειοηπειρωτικό παραμένει έως σήμερα εκκρεμές ενώπιον των Υπουργών Εξωτερικών των Τεσσάρων Νικητριών Δυνάμεων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Στη συνέχεια ο ταμίας του Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914" Σπύρος Γκάγκαλης ανέλυσε την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στο κατεχόμενο τμήμα της Ηπείρου. Ιδιαίτερη μνεία έγινε στην μη αναγνώριση στάτους Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στον Δήμο Χιμάρας, στην Άρτα Αυλώνας και άλλες περιοχές των Περιφερειών Κορυτσάς, Αργυροκάστρου και Αυλώνας, όπου διαβιούν ελληνικοί πληθυσμοί, στην δημογραφική αλλοίωση που σημειώνεται ακόμα και σε αναγνωρισμένα μειονοτικά ελληνικά χωριά, στην υφαρπαγή ιδιοκτησιών που ανήκουν σε Βορειοηπειρώτες, στον περιορισμό της Ελληνικής Παιδείας και της δημόσιας χρήσης της ελληνικής γλώσσας και στο ζήτημα της ασφάλειας των Ελλήνων της Β. Ηπείρου στις πατρογονικές τους εστίες.

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του ο κ. Γκάγκαλης τόνισε τα επιχειρήματα που ενισχύουν το επίκαιρο και ρεαλιστικό αίτημα για την εφαρμογή του καθεστώτος αυτονομίας στην Βόρειο Ήπειρο. 

Από την πλευρά του το μέλος του Προεδρείου του Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914" Λευτέρης Πρίφτης μίλησε για την στάση του ελλαδικού πολιτικού κόσμου απέναντι στο Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα και τις διεκδικήσεις που πρέπει να εγείρει πάνω στο εθνικό θέμα. Συνέκρινε τις υποτυπώδεις πολιτικές των ελληνικών κυβερνήσεων ως προς την Βόρειο Ήπειρο με τις δυναμικές, σε επίπεδο θράσους, διεκδικήσεις της Αλβανίας έναντι των γειτονικών κρατών, όπως η έγερση "τσάμικης υπόθεσης", αλλά και η "πλατφόρμα των Τιράνων" για τον σχηματισμό κυβέρνησης στα Σκόπια.

Ανέφερε επίσης την απάλειψη κάθε αναφοράς στον Ελληνισμό της Β. Ηπείρου στα ελληνικά σχολικά βιβλία, αλλά και το κεφάλαιο με θέμα "αλβανικές περιοχές στην Ελλάδα" που διδάσκεται ακόμα από τα σχολικά βιβλία της Αλβανίας.

Ο κ. Πρίφτης εστίασε στην τελευταία έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Αλβανία, η οποία κάνει λόγο για ύπαρξη βουλγαρικής μειονότητας σε περιοχές της αλβανικής επικράτειας που συνορεύουν με το κρατίδιο των Σκοπίων. Με αυτήν αφορμή το μέλος του Προεδρείου του ΕΣΒΗ 1914 ζήτησε από τους Έλληνες Ευρωβουλευτές και όλο το σώμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου την στήριξη στον αγώνα για την αναγνώριση στάτους Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας για τις ελληνικές κοινότητες που είναι εκτός μειονοτικής ζώνης.
Κλείνοντας τόνισε ότι η οριστική λύση για το Βορειοηπειρωτικό θα είναι η αποκατάσταση της Ιστορίας με την ένωση της Β. Ηπείρου με την Μητέρα Ελλάδα.

Έπειτα δόθηκε ο λόγος στο μέλος του Συλλόγου, δημοσιογράφο Θοδωρή Ασβεστόπουλο, ο οποίος δήλωσε ότι η παρουσία του καταδεικνύει την τραγική ειρωνεία που επεφύλαξε στην ενιαία Ήπειρο η ιστορία και η απόφαση των μεγάλων δυνάμεων για διχοτόμηση της περιοχής, μιας και το χωριό ενός από τους παππούδες του, απέχει μόλις 10 χιλιόμετρα από τα σύνορα με το αλβανικό κράτος, ενώ τα χωριά καταγωγής της κ. Νίκα και του κ. Γκάγκαλη, που μίλησαν νωρίτερα, βρίσκονται σε απόσταση έξι μόλις χιλιομέτρων από την άλλη πλευρά των συνόρων. 

Ο κ. Ασβεστόπουλος μίλησε επίσης για την δράση του μακαριστού Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κυρού Σεβαστιανού, ο οποίος κράτησε ζωντανό το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα προβάλλοντας το σε όλη την Ελλάδα ακόμα και στο Κογκρέσο των ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον αλλά και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, προσθέτοντας ότι πλέον η παρούσα εκδήλωση αποκτά ιστορική σημασία. 

Ο Ανεξάρτητος Ευρωβουλευτής Νότης Μαριάς σημείωσε ότι ανήκει και ο ίδιος στους τυχερούς της ιστορίας, έχοντας την καταγωγή του από το Βασιλικό Πωγωνίου, ενώ ένας εξάδελφος του παππού του έγινε ξαφνικά Αλβανός υπήκοος, αφού το χωριό που ζούσε μετά την χάραξη των ελληνο - αλβανικών συνόρων βρέθηκε στην άλλη πλευρά. Το γεγονός αυτό, όπως πρόσθεσε, ήταν ένα επιπλέον στοιχείο που τον έκανε να ασχοληθεί με το εθνικό μας ζήτημα. 

Στη συνέχεια έκαναν παρεμβάσεις δημοσιογράφοι από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, που ακολούθησαν την αποστολή του Ευρωβουλευτή Νότη Μαριά στις Βρυξέλλες, αναλαμβάνοντας την δέσμευση να προωθούν και να προβάλλουν τακτικά τα θέματα που αφορούν τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό. 

Συγκινητική υπήρξε η τοποθέτηση μέλους της αποστολής, η οποία μετέφερε την μαρτυρία του πατέρα της από τον Πόλεμο του 1940 - ΄41, ο οποίος ως στρατιώτης έζησε την αποθεωτική υποδοχή από τους Έλληνες της Β. Ηπείρου όταν ο Ελληνικός Στρατός απελευθέρωνε την περιοχή. 

Παρέμβαση, σημαντικής και συμβολικής αξίας, έκανε και ο Σύμβουλος της Γενικής Διεύθυνσης Διεθνούς Συνεργασίας και Ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Νίκος Γιαννής, ο οποίος μεταξύ άλλων περιέγραψε την τρομοκρατία που βίωσε από την αλβανική πλευρά ως νομικός απεσταλμένος της ελληνικής κυβέρνησης στην ιστορική "Δίκη των Πέντε" τον Αύγουστο του 1994 στα Τίρανα. 

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης γνωστοποιήθηκε η ανακήρυξη του κ. Μαριά και του κ. Πρίφτη ως επίτιμα μέλη της Ελληνικής Κοινότητας της Βελγικής πόλης Turnhaut - Kempen. 

Μετά το πέρας της εκδήλωσης επιδόθηκαν, μέσω του Ευρωβουλευτή κ. Νότη Μαριά, φάκελοι του ΕΣΒΗ 1914 με ενημερωτικό υλικό με θέματα που αφορούν την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου στην Ευρωβουλευτή των Ευρωπαίων Αντιφεντεραλιστών και Πρόεδρο της Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Σταθεροποίησης και Σύνδεσης ΕΕ-Αλβανίας Monica Macovei (Ρουμανία), στον Ευρωβουλευτή των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών και Πρόεδρο της επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Pier Antonio Panzeri (Ιταλία), στο βελγικό κόμμα "Νέα Φλαμανδική Συμμαχία", στο Κόμμα Ανεξαρτησίας Ηνωμένου Βασιλείου και στους Ευρωβουλευτές της ομάδας των Ευρωπαίων Αντιφεντεραλιστών που είναι μέλη στις Επιτροπές Αναφορών, Εξωτερικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. 

Ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 εκφράζει τις ευχαριστίες του προς τον Ανεξάρτητο Ευρωβουλευτή κ. Νότη Μαριά για την ευκαιρία που έδωσε να καταγραφεί μετά από δεκαετίες το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και υπόσχεται να συνεχίσει με ακόμα μεγαλύτερη θέληση το αγώνα του υπέρ του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914


Η αντιπροσωπεία του ΕΣΒΗ 1914 στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου


Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης

Με τον Ευρωβουλευτή Νότη Μαριά και τον Σύμβουλο της Κομισιόν Νίκο Γιαννή

Στην αίθουσα του ΕΚ όπου ακολούθησε η εκδήλωση για το προσφυγικό - μεταναστευτικό πρόβλημα
στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου


Ο φάκελος του ΕΣΒΗ 1914 που επιδόθηκε στους Ευρωβουλευτές 

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

Μήνυμα ΕΣΒΗ 1914 για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821: Αναμένουμε ακόμα το ποθούμενο του Πατροκοσμά


Κατά την διάρκεια των πέντε αιώνων τουρκοκρατίας οι Έλληνες της ενιαίας Ηπείρου διεξήγαν επαναστατικά κινήματα για την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού, με γνωστότερο αυτό του Επισκόπου Διονυσίου του Φιλοσόφου το 1611. Συχνά ήταν και τα κινήματα των Ελλήνων της Χιμάρας.
Κατά την επανάσταση του Ορλώφ (1770) οι Χιμαριώτες και Μοσχοπολίτες κινήθηκαν πρόθυμα για τη συμμετοχή τους στον αγώνα και η αποτυχία του υπήρξε αφορμή της πρώτης καταστροφής της Μοσχόπολης από τους τουρκαλβανούς.

Σπουδαία επίσης υπήρξε η συμβολή τους και κατά την Επανάσταση του 1821. Μοσχοπολίτες και Κορυτσαίοι και οι προερχόμενοι από τις ομώνυμες αυτές επαρχίες, είναι άξιοι παντός επαίνου και εθνικής μνήμης, γιατί ευρισκόμενοι στο μέσον ποικίλων δυσχεριών και μυρίων κινδύνων κατώρθωσαν να φθάσουν στα πεδία των μαχών και να προσφέρουν τη συμβολή τους στον αγώνα. 

Σε 618 υπολογίζονται οι αγωνιστές από αυτές τις περιοχές και μεγάλη υπήρξε ή οικονομική ενίσχυσι που πρoσεφέρθη τότε στους αγωνιζομένους για την ελευθερία Έλληνες.
Αποτέλεσμα των κινήσεων εκείνων ήταν να υποφέρουν τότε οι κάτοικοι τα πάνδεινα εκ μέρους των τουρκαλβανών. Εκτός από τους φόνους και τους βιασμούς, οι λεηλασίες και αρπαγές καταστημάτων και περιουσιών διήρκεσαν καθ’ όλους τους χρόνους της επαναστάσεως μέχρι τού 1829.

Σε αυτό το διάστημα ο εκεί ελληνικός και χριστιανικός πληθυσμός έπαθε τέτοιες συμφορές που όμοιες δεν αναφέρει η Ιστορία.

Ο Σπύρος Μήλιος από τη Χιμάρα, ο Κώστας Λαγουμιτζής από τη Λέκλη Τεπελενίου, o Σταύρος Βασιλείου από το Σελλειό Δρόπολης, ο Σταύρος Κόντος από το Δέλβινο και ο Κυριακούλης Αργυροκαστρίτης είναι μερικά ονόματα οπλαρχηγών που πολέμησαν στον ξεσηκωμό του Γένους το 1821 αλλά οι ιδιαίτερες πατρίδες τους δεν ανήκουν ακόμα στην επικράτεια του ελεύθερου ελληνικού κράτους. 

Τα αναμφισβήτητα αυτά γεγονότα δεν μπορούσαν να αγνοήσουν οι Έλληνες πολιτικοί και διπλωμάτες όπως ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος και ο Ιωάννης Καποδίστριας που διαχειρίζονταν την εξωτερική πολιτική της δεκαετίας 1821 – 1831.


Γι’ αυτό ευθύς αμέσως μετά την κήρυξη και εδραίωση της επαναστάσεως ως όριο των ελληνικών διεκδικήσεων θεωρήθηκε ο ποταμός Αώος και ειδικότερα τα όρη της Χιμάρας και τα Στενά της Κλεισούρας.
Τις περιοχές ακριβώς εκείνες που αποτελούσαν τα φυσικά όρια του Ελληνισμού προς την Αλβανία από γεωγραφικής, στρατιωτικής και εθνολογικής απόψεως. Όταν κηρύχθηκαν κατά τα μέσα του 1822 οι ελληνικοί αποκλεισμοί, ως βόρειο σημείο τους θεωρήθηκε ο Αώος ποταμός και μάλιστα το Δυρράχιο που τότε είχε πολλούς Έλληνες και ήταν έδρα Έλληνα Μητροπολίτη.

Όταν χαράσσονταν τα ελληνικά σύνορα και ο Βρετανός υπουργός εξωτερικών Κάνινγκ ζήτησε τη γνώμη του Καποδίστρια, ο Εθνικός μας Κυβερνήτης δεν      δίστασε να διατυπώση κατηγορηματικώς, ότι τα φυσικά και ιστορικά όρια της Ελληνικής Εθνότητος ευρίσκοντο εις τον Αώον.


Συγκεκριμένα σε υπόμνημα της 23ης Ιουλίου 1827 γράφει: «Η φυσικωτάτη οροθεσία, εξ ής μόνης ήθελεν απολάβη η νέα επικράτεια τον προσήκοντα σχηματισμόν προς το φυλάττεσθαι κατά των Τούρκων ήθελεν είσθαι, κατά γήν μεν γραμμή προϊούσα από των βάσεων τού όρους Ολύμπου - Χασιά - Μέτσοβον - Σαμαρίνα - Χόρμοβον – Γαρδίκι - Παλέρμον - Χειμάρρας κατά την Αδριατικήν θάλασσαν» (Επιστολαί Δ. σελ. 339-340).

Τις διεκδικήσεις αυτές ο Ιωάννης Καποδίστριας δικαιολογούσε αναφέροντας ότι: «οι κάτοικοι των μερών αυτών ήσαν οι μαχητικώτεροι των Ελλήνων πού πολλαπλώς επολέμησαν και ενίκησαν τούς τούρκους εις τα στενά τής Πίνδου, τον Όλυμπο και Παρνασσό, ηρωϊκώτατα υπερεμάχησαν του Μεσολογγίου και τής Αραχώβης, αντέσχον κατά των Τούρκων την εσχάτην αντίστασιν εν τη Ακροπόλει των Αθηνών» κλπ. Τόνιζε επίσης, ότι «ουδέποτε οι άνθρωποι αυτοί θα ησυχάσουν εφ’ όσον ή πατρίς των θα παρέμενε δούλη». Και στο περίφημο υπόμνημά του της 30ης Οκτωβρίου 1827 που αποτελεί ένα από τα σημαντικώτερα έγγραφα της νεοελληνικής ιστορίας, καθορίζει και πάλι γραμμή συνόρων τις εκβολές του ποταμού Αώου που περιελάμβαναν και την Αυλώνα.

Κατόπιν όλον αυτών συμπεραίνουμε αμέσως ότι η Εθνική Απελευθέρωση των Ελλήνων, η έναρξη της οποίας εορτάζεται από ολόκληρο τον Ελληνισμό την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί.
Η πλήρης εθνική απελευθέρωση θα εκπληρωθεί ότι γίνει πραγματικότητα το ποθούμενο του Πατροκοσμά.

ΖΗΤΩ Η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ!  
ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΑΛΥΤΡΩΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ! 


24 Μαρτίου 2017

Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914

Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

Τρία χρόνια Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 - Τρία χρόνια αγωνιστικής δράσης


Τον Φεβρουάριο του 2017 ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 συμπλήρωσε τρία χρόνια από την ίδρυση του. 

Το διάστημα που μεσολάβησε από τον Φεβρουάριο του 2014 ήταν μία χρονική περίοδος αγώνα για την προβολή, προώθηση και διεκδίκηση του Βορειοηπειρωτικού Ζητήματος, με κάθε δυνατό τρόπο. 

Οι επιστολές, τα δελτία τύπου, οι παρεμβάσεις μας στους διεθνείς οργανισμούς και οι εκδηλώσεις που διοργανώνουμε και συμμετέχουμε τόσο επί ελεύθερου ελληνικού εδάφους όσο και στο κατεχόμενο τμήμα της Ηπείρου αποδεικνύουν ότι ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 ήρθε για να αγωνιστεί με πείσμα και ανιδιοτέλεια για την δικαίωση του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Σύλλογος λειτουργεί αποκλειστικά από τις συνδρομές ακόμα και δωρέες των μελών του, γεγονός που τον καθιστά ανεξάρτητο και ακηδεμόνευτο από οποιαδήποτε έξωθεν παρέμβαση. 

Στα τρία αυτά χρόνια ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 έδωσε παντού το παρόν για την προώθηση του εθνικού μας ζητήματος.



Στους δρόμους και στις πλατείες





Σταδίου, επέτειος Αυτονομίας 2017



Στην Αντικατοχική πορεία των αδελφών Κυπρίων



Πλατεία Συντάγματος



Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

9 Μαρτίου 1941: Έναρξη της εαρινής επίθεσης των Ιταλών


Ο Ηρωισμός των Ελλήνων στρατιωτών στο αποκορύφωμα του

Ήταν η τρίτη και τελευταία φάση του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, που είχε ξεκινήσει στις 28 Οκτωβρίου 1940 με την ιταλική εισβολή στα ελληνοαλβανικά σύνορα (πρώτη φάση). Από τις 14 Νοεμβρίου ο Ελληνικός Στρατός είχε περάσει στην αντεπίθεση και στα τέλη του 1940 είχε απελευθερώσει σχεδόν όλη τη Βόρειο Ήπειρο (δεύτερη φάση).
Με την κατάληψη της Κλεισούρας (10 Ιανουαρίου 1941) το μέτωπο σταθεροποιήθηκε όλο το χειμώνα σε μια γραμμή που ξεκινούσε από το Πόγραδετς στη λίμνη Αχρίδα και κατέληγε στο Ιόνιο Πέλαγος στα βόρεια της Χειμάρρας. Ο Μουσολίνι, που είχε ξεκινήσει στις 28 Οκτωβρίου 1940 για ένα «στρατιωτικό πικ-νικ» στην Ελλάδα, αντιμετώπιζε τη χλεύη των συμμάχων του Γερμανών και τη διακύβευση του κύρους του φασισμού.

Χρειαζόταν επειγόντως την αναστροφή της κατάστασης με μια στρατιωτική επιτυχία. Κατ' αρχάς φόρτωσε την αποτυχία στον επικεφαλής των ιταλικών δυνάμεων στην Αλβανία στρατηγό Σοντού και τον αντικατέστησε με τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου στρατάρχη Ούγκο Καβαλέρο. Στη συνέχεια διέταξε τους επιτελείς του να εκπονήσουν σχέδια για την ιταλική αντεπίθεση, που θα διηύθυνε ο ίδιος (1 Ιανουαρίου 1941). Γνώριζε ότι ο Χίτλερ είχε λάβει την απόφαση να επιτεθεί στην Ελλάδα (Σχέδιο Μαρίτα) και ήθελε να τον προλάβει και να καταλάβει πρώτος αυτός τη χώρας μας. Μία ιταλική επιτυχία θα έθετε υπό τον έλεγχο του Άξονα το σύνολο των Βαλκανίων και θα εξοικονομούσε γερμανικές δυνάμεις για την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα (εισβολή στη Σοβιετική Ένωση).

Ο «Ντούτσε» άρχισε να ενισχύει τις δυνάμεις του στην Αλβανία με πρόσθετες μεραρχίες, που έφθασαν την παραμονή της επίθεσης στις 25, έναντι των 12 που θα παρέτασε η Ελλάδα. Ο αρχιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος και το επιτελείο του είχαν πολύ καλή πληροφόρηση για τις κινήσεις των Ιταλών από την Ιντέλιτζενς Σέρβις. Δεν μπορούσαν να μετακινήσουν περισσότερες δυνάμεις στο μέτωπο, γιατί έπρεπε να ενισχυθεί και η μακεδονική μεθόριος, λόγω της αναμενόμενης γερμανικής επίθεσης. Το επιτελείο πόνταρε πολύ στο ηθικό των Ελλήνων στρατιωτών, που παρέμενε ακμαιότατο, όπως και στις πρώτες μέρες του πολέμου.


Το πρωί της 2ας Μαρτίου 1941 ο Μουσολίνι πέταξε με αεροπλάνο από το Μπάρι στα Τίρανα για να αναλάβει προσωπικά ο ίδιος τη διεύθυνση της επιχείρησης «Πριμαβέρα» (Άνοιξη), όπως ονομάστηκε η ιταλική επίθεση. Τις επόμενες μέρες επισκέφθηκε όλες τις μεραρχίες του μετώπου συνέφαγε με στρατιώτες και αξιωματικούς και προσπάθησε να τους ανυψώσει το ηθικό. Τους τόνισε ότι μια νίκη θα είχε εξαιρετική σημασία για τη δόξα και το γόητρο της Ιταλίας. 

Στις 4:30 π.μ. της 9ης Μαρτίου 1941 ο Μουσολίνι έλαβε θέση στο προκεχωρημένο παρατηρητήριο της Ρεχόβα για να παρακολουθήσει ως άλλος Ξέρξης τον θρίαμβο των στρατιωτών του. Ποτέ άλλοτε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ανώτατος στρατιωτικός ηγέτης δεν βρέθηκε τόσο κοντά στην πρώτη γραμμή της μάχης. Στις 6:30 το πρωί δίνει το σύνθημα της επίθεσης, που ξεκινά με μπαράζ πυροβολικού κατά των ελληνικών θέσεων σε όλο το μήκος του μετώπου.

Τρεις ώρες αργότερα αρχίζουν οι καθαυτό επιχειρήσεις, με την προσβολή των ελληνικών θέσεων στη διάβαση της Κλεισούρας. Σε ένα μέτωπο μόλις πέντε χιλιομέτρων, οι Ιταλοί επιτέθηκαν με 7 μεραρχίες και 156 τηλεβόλα, ενώ είχαν στη διάθεσή τους 400 αεροπλάνα. Μια προέλαση των ιταλικών δυνάμεων θα προκαλούσε μεγάλο ρήγμα στις ελληνικές θέσεις και θα άνοιγε τον δρόμο για τα Γιάννινα. Ο ίδιος ο Ντούτσε εξέδιδε συνεχώς διαταγές προς τον στρατηγό Ούγκο Καβαλέρο, τους σωματάρχες και τους διοικητές των μονάδων.
Οι μάχες που δόθηκαν ήταν σκληρές και συχνά εκ του συστάδην, με ξιφολόγχες και χειροβομβίδες. Οι αλλεπάλληλες εφορμήσεις των Ιταλών για την κατάληψη των στρατηγικών υψωμάτων γύρω από την Κλεισούρα αποκρούονταν με επιτυχία από τους αμυνομένους. Ο Μουσολίνι αντικαθιστούσε αμέσως τις αποδεκατισμένες μεραρχίες του με νέες, αδιαφορώντας για τις ανθρώπινες ζωές.



Ιδιαίτερες στιγμές ηρωισμού, αλλά και φρίκης καταγράφηκαν στο Ύψωμα 731 του βουνού Τρεμπεσίνα. Από τις 9 έως τις 19 Μαρτίου οι άνδρες του 5ου Συντάγματος Πεζικού που το υπερασπίζονταν δέχθηκαν πάνω από 18 επιθέσεις από τους Ιταλούς. Το βουνό, γεμάτο καστανιές, στην κυριολεξία ανασκάφηκε από τους βομβαρδισμούς και έγινε «κρανίου τόπος». Οι μαχητές του αναγκάστηκαν να καλύπτονται πίσω από πτώματα ιταλών στρατιωτών. Στο τέλος, με την κραυγή «ΑΕΡΑ» και εφ' όπλου λόγχη, οι Έλληνες φαντάροι απώθησαν τους επιτιθέμενους Ιταλούς, γράφοντας σελίδες δόξας και μεγαλείου.

Μέρα με τη μέρα, ο Μουσολίνι έβλεπε ξεκάθαρα ότι η επιχείρηση «Πριμαβέρα» εξελισσόταν σε ένα μεγαλοπρεπέστατο φιάσκο. Το συνειδητοποίησε πλήρως το πρωί της 21 Μαρτίου 1941, όταν κάλεσε τον φίλο του στρατηγό Πίκολο για να του ανακοινώσει ότι θα εγκαταλείψει το μέτωπο. «Σε κάλεσα εδώ επειδή αποφάσισα να γυρίσω αύριο στη Ρώμη… Μου έρχεται εμετός μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα» και στη συνέχεια, γεμάτος οργή, ξέσπασε κατά των αξιωματικών του: «Με εξαπάτησαν, δεν κάναμε ούτε ένα βήμα προς τα εμπρός. Τους περιφρονώ βαθύτατα!». Την ίδια μέρα, ο Υπουργός Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας, Άντονι Ίντεν τηλεγραφούσε στον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κορυζή, προκειμένου να τον συγχαρεί για την «περίλαμπρον ελληνικήν νίκην». Το πρωί της 22ας Μαρτίου ένας τσακισμένος και ταπεινωμένος Μουσολίνι έπαιρνε τον δρόμο της επιστροφής για τη Ρώμη. Ο στρατός είχε υποστεί πανωλεθρία, με 12.000 νεκρούς και 3.000 τραυματίες. Οι απώλειες της ελληνικής πλευράς ανήλθαν σε 1.200 νεκρούς και 4.000 τραυματίες.

Το τέλος του ελληνοϊταλικού πολέμου δεν υπήρξε αποτέλεσμα μιας νέας αποφασιστικής σύγκρουσης μεταξύ των δύο πλευρών, αλλά της γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα από τις 6 Απριλίου 1941.
  

από toorama.blogspot.gr

Τετάρτη, 1 Μαρτίου 2017

Στην κοπή της βασιλόπιτας της Παμμακεδονικής Ένωσης Μακεδονικού Αγώνα Ελλάδος - Αυστραλίας ο ΕΣΒΗ 1914

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ
ΕΛΛΑΔΟΣ-ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ
PAΝ-MACEDONIAN UNION OF THE
MACEDONIAN STRUGGLE
GREECE – AUSTRALIA


Στις 26 Φεβρουαρίου 2017 στο θέατρο «Αμαλία» της Θεσσαλονίκης έλαβε χώρα η εκδήλωση-κοπή πίτας της «ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΈΝΩΣΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ» και της χορωδίας διεθνούς φήμης «ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ». Η εκδήλωση κρίθηκε αντικειμενικά ως απολύτως επιτυχής και συγκινητική.
Ο Πρόεδρος της ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ, Καθ. Ιστορικός-Σλαβολόγος, Δημοσιογράφος SBSΑυστραλίας, Αγιογράφος κ. Μιχάλης Χρυσανθόπουλος αναφέρθηκε εν συντομία στην ιστορία της Ένωσης από τη δεκαετία του ΄90 μέχρι σήμερα, τους σκοπούς της, τη σημαντικότατη συνεργασία με το «Αυστραλιανό Ινστιτούτο Μακεδονικών Σπουδών» και την επικείμενη πολύτιμη έκδοση με άγνωστες πτυχές της Ιστορίας της Μακεδονίας, καθώς και του Μακεδονικού Αγώνα.
Χαρακτηριστικά τόνισε ότι «σε αυτό τον τόπο πρέπει να σταματήσουν τα λόγια, οι φανφάρες, οι προσωπικές προβολές και να γίνει κτήμα όλων η γνώση της ιστορίας, γιατί η γνώση είναι η απόλυτη δύναμη και ανάσχεση σε όλες τις προπαγάνδες κακόβουλες εξωτερικές και εσωτερικές, όπως και οι προσωπικές επιθέσεις συκοφάντησης προσώπων που αγωνίζονται. Αντί αυτού πρότεινε την ενότητα και τη συμπόρευση όλων.
Στη συνέχεια της εκδήλωσης βραβεύτηκαν ο Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας κ. Απόστολος Τζιτζικώστας, οι κ.κ. Διαμαντής Μασούτης, Νικόλαος Γράντας και ο Ιατρός–Διευθυντής κ. Βασίλης Λιμενόπουλος, για την άοκνη και συνεχή κοινωνική τους προσφορά.
Παρόντες ήταν εκπρόσωποι της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, Στρατιωτικών και Προξενικών Αρχών, του Πυροσβεστικού Σώματος και λοιποί επίσημοι, όπως ο κ. Κωνσταντίνος Λογοθέτης τέως Εισαγγελέας, Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Α.Π.Θ. Επίσης παρευρέθη ο εγνωσμένος Καλλιτέχνης Δημήτριος Μπινάζης.
Την εκδήλωση χαιρέτησαν η «ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (Π.Ο.Ε.)» δια του Γενικού Γραμματέα της κ. Παύλου Γαλεγαλίδη, ο ''ΕΘΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ 1914'' που εκπροσώπησε ο κ. Λευτέρης Πρίφτης και με μήνυμα χαιρετισμό που έστειλε ο άμεσος απόγονος του Καπετάν Τσόντου Βάρδα κ. Θεόδωρος Τσόντος, Πρόεδρος Αδελφότητας Κρητών Πειραιά η «ΟΜΟΝΟΙΑ».
Ακολούθησαν υπέροχες μελωδίες από τη χορωδία «ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ», υπό του Καλλιτεχνικού Διευθυντή κ. Χρόνη Νότα. Χρώματα χορού από τη Μακεδονία με τον «ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ-ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΦΙΛΥΡΟΥ», υπό την Πρόεδρο της κας. Θεοδοσίας Αποστολίδου και από την Θράκη από το αντίστοιχο Χορευτικό Τμήμα του Ιερού Ναού Αγ. Βαρβάρας, υπό του Καλλιτεχνικού Διευθυντή κ. Βασίλη Αδαμόπουλου.


Η ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ εκφράζει τις ευχαριστίες της προς όλους που την τίμησαν, με την παρουσία τους και αναγγέλλει μία εκδήλωση στα μέσα Μαρτίου.

pan-macedonian-union-news.blogspot.gr


Ο χαιρετισμός του εκπροσώπου του Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914" Λευτέρη Πρίφτη στην κοπή της βασιλόπιτας της Παμμακεδονικής Ένωσης Μακεδονικού Αγώνα Ελλάδος - Αυστραλίας:

Αδελφοί Μακεδόνες. Σας ευχόμαστε καλή χρονιά γεμάτη υγεία και δύναμη για τους αγώνες που έχετε μπροστά σας. Εκ μέρους του προεδρείου του Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914" θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση σας, με την οποία τιμάτε παράλληλα τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου ο οποίος υφίσταται ουσιαστικά μία λευκή γενοκτονία από την αλβανική πλευρά. Για τον δίκαιο αγώνα μας ζητούμε την στήριξη ολόκληρου του Ελληνισμού. Ασφαλώς και εμείς είμαστε στο πλευρό σας στον αγώνα σας για την Μακεδονία, ελεύθερη και κατεχόμενη, όπως ήταν κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα 1904 - 1908 οι Βορειοηπειρώτες οπλαρχηγοί Σπύρος Σπυρομήλιος, Θύμιος Λιώλης, Βασίλης Γκουβέλης και άλλοι. 
Κάποιες αξίες βλέπετε παραμένουν διαχρονικές. 
Να είστε καλά!

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

26 Φεβρουαρίου 1936: Η κοίμηση του Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως Βασιλείου

Ο Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Βασίλειος Παπαχρήστου γεννήθηκε στο Λάμποβο του Σταυρού (ή Άνω Λάμποβο) Αργυροκάστρου το 1858. 
Εμαθήτευσε στην Κωνσταντινούπολη και αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1882, αφού υπέβαλε διατριβή χάρη στην οποία ανακηρύχθηκε διδάκτωρ. Χρημάτισε καθηγητής στο Ζωγράφειο Διδασκαλείο στο Κεστοράτι Αργυροκάστρου και στη συνέχεια καθηγητής και ιεροκήρυκας στο Αργυρόκαστρο, τις Σέρρες, την Αδριανούπολη και την Κωνσταντινούπολη. 

Το 1893 ανεδείχθη τιτουλάριος Επίσκοπος Δαφνουσίας και εστάλη στο Σιδηρόκαστρο και το 1894 στο Μελένικο της Μακεδονίας. Την ίδια χρονιά προήχθη σε Μητροπολίτη Λιτίτσης και κατά τα έτη 1895-1896 διετέλεσε τοποτηρητής της Μ. Πρωτοσυγγελλείας του Οικουμενικού Πατριαρχείου. 
Το 1897 μετατέθηκε στην Μητρόπολη Παραμυθίας, το 1900 στην Μητρόπολη Βελεγράδων (Μπεράτι) και το 1909 στην Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Δελβίνου και Χειμάρρας. 

Ο Ρενέ Πυώ, Γάλλος δημοσιογράφος, που περιόδευε την περίοδο 1913 - 1914 την Βόρειο Ήπειρο, μιλάει με θαυμασμό και σεβασμό για τον Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως, εκφράζοντας ουσιαστικά την γνώμη του ορθόδοξου ποιμνίου για τον Ποιμενάρχη του.
Αν και το Αργυρόκαστρο είχε απελευθερωθεί στις 3 Μαρτίου 1913 από τον Ελληνικό Στρατό ο Μητροπολίτης Βασίλειος είχε παρακολουθήσει όλες τις κινήσεις και τις μηχανορραφίες των τότε Μεγάλων Δυνάμεων υπέρ των Αλβανών και κατά της Βορείου Ηπείρου της πανάρχαιας αυτής Ελληνικής Γης.
Στις 10 Ιανουαρίου 1914 με την ιδιότητα του προέδρου της Επιτροπής Εθνικής Αμύνης Αργυροκάστρου και Τεπελενίου, ο Μητροπολίτης Βασίλειος, ως εκ των πραγμάτων ηγέτης του Ελληνισμού της περιοχής, συγκάλεσε Πανηπειρωτικό Συνέδριο στο Αργυρόκα­στρο για τις 30 Ιανουαρίου. Έως τις 5 Φεβρουαρίου εξέτασε όλες τις δυνατότητες για ειρηνική λύση του προβλήματος. Μη έχοντας όμως δυνατότητα για πολιτική λύση και λόγω του γεγονότος ότι η Ελληνική κυβέρνηση θα ήταν υποχρεωμένη να δεχθεί τις θέσεις των Μεγάλων Δυνάμεων για την τύχη των νησιών του Αιγαίου, αποφάσισε στη Β’ συνεδρία της, τη σύσταση αρμοδίου οργάνου, που θα αναλάμβανε ένοπλο αγώνα με σκοπό την Ανεξαρτησία. Προς τούτο συγκρότησε «Οργανωτική Επιτροπή», που μέχρι να συμπληρωθεί θα αποτελούνταν από τους Μητροπολίτες Δρυϊνουπόλεως Βασίλειο, Βελλάς και Κονίτσης Σπυρίδωνα και Κορυτσάς Γερμανό. Στις 15 Φεβρουαρίου 1914 σχηματίσθηκε στη θέση της Οργανωτικής Επιτροπής η προσωρινή Κυβέρνηση της Αυτονόμου Βορείου Ηπείρου με Πρόεδρο τον Γεώργιο Χρηστάκη Ζωγράφο.
Ιστορικά έχουν μείνει τα λόγια του Δρυϊνουπόλεως Βασιλείου ενώπιον πλήθους κόσμου, κατά την ύψωση της σημαίας της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου στο Αργυρόκαστρο στις 17 Φεβρουαρίου 1914.
Ο Μητροπολίτης  προχώρησε λίγα βήματα και κοιτώντας την Ελληνική Σημαία που κατέβαινε αργά-αργά, συγκινημένος την αποχαιρέτησε εκ’ μέρους του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου:
«Χάριν της υπερτάτης Εθνικής ανάγκης κατεβιβάσθης, ω θείον όνειρον, ημών τε και των πατέρων μας γαλανόλευκη μας, εθνική μας Σημαία. Αλλά αντί Σου δεν ανυψώνομεν ξένην, αλλά την θυγατέραν σου Ηπειρωτικήν, προωρισμένην να κατεσχίση κατά της αλβανικής ημισελήνου».
01-argyrokastro-17-2-1914
Στην προσωρινή Κυβέρνηση της Αυτονόμου Ηπείρου, ανέλαβε το Υπουργείο Παιδείας, μέχρι την επάνοδο του Ελληνικού Στρατού τον Οκτώβριο του 1914.

Τον Αύγουστο του 1916 ο Ιταλικός Στρατός άρχισε να καταλαμβάνει την Βόρειο Ήπειρο, εκμεταλλευόμενος τον Εθνικό Διχασμό στην Ελλάδα. Στις 22 Σεπτεμβρίου 1916 ο Μητροπολίτης Βασίλειος απελάθηκε με βία από τις ιταλικές κατοχικές αρχές, ως "επικίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια", οπότε μετέφερε την έδρα του στο Δελβινάκι του ελεύθερου Πωγωνίου. 
Εκοιμήθη στην Αθήνα στις 26 Φεβρουαρίου 1936 και ετάφη στο Δελβινάκι. 

Το μνήμα του βρίσκεται έως σήμερα στο προαύλιο του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου στο Δελβινάκι Ιωαννίνων, όπου κάθε χρόνο διοργανώνεται από την Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης εκδήλωση για την επέτειο της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου.





Φωτογραφία από την κηδεία του Μητροπολίτη Βασιλείου στο Δελβινάκι 
(φωτογραφία από delvinaki-pogoni.blogspot.gr)



Μνήμα Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως Βασιλείου στο προαύλιο 
του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Δελβινακίου



Τρισάγιο στο μνήμα του Δρυϊνουπόλεως Βασιλείου σε μία από τις εκδηλώσεις στο Δελβινάκι
για την επέτειο του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας



Η σκλάβα η πατρίδα σου
ελευθεριά προσμένει 
γονατιστή στο μνήμα σου
δηλοί ότι αναμένει



Ένα ευλαβικό στεφάνι στο μνήμα του Μητροπολίτη Δρυϊνούπολεως Βασιλείου
από τον Εθνικό Σύλλογο Βόρειος Ήπειρος 1914
στις 17 Φεβρουαρίου 2014

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Σάββατο 4 Μαρτίου: Χοροεσπερίδα για την έκδοση ιστορικού βιβλίου για τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό



Ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 
σας προσκαλεί στην χοροεσπερίδα, 
με πλούσιο παραδοσιακό ηπειρώτικο πρόγραμμα, 
που θα πραγματοποιήσει το Σάββατο 4 Μαρτίου 2017 και ώρα 9 μ.μ. 
στην αίθουσα δεξιώσεων “Athens View”, Ακτημόνων 55, στο Γαλάτσι. 


Τιμή εισιτηρίου με ποτό: 10 ευρώ


Τα έσοδα της εκδήλωσης θα διατεθούν για την έκδοση βιβλίου 
για την ιστορία του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Έκτακτη συμμετοχή: Σάββας Σιάτρας

Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα


Κρατήσεις θέσεων - Πληροφορίες: 6906762969 - 6944775471