Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

Ο ΕΣΒΗ 1914 από την 1η Νοεμβρίου 2017 δεν διοργάνωσε ούτε συμμετείχε σε καμία εκδήλωση

Με αφορμή διάφορες εκδηλώσεις και δραστηριότητες σχετικές με την Βόρειο Ήπειρο, που έλαβαν χώρα στην Αθήνα εντός του Νοεμβρίου 2017 και για τις οποίες αναφέρθηκε - διαδόθηκε αυθαίρετα ως συνυπεύθυνος ή συμμετέχων ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914, διευκρινίζονται τα εξής:

Ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 από την 1η Νοεμβρίου 2017 έχει τεθεί σε αδράνεια και ουδεμία ευθύνη ή συμμετοχή έχει από εκείνη την ημερομηνία σε εκδηλώσεις ή δραστηριότητες οπουδήποτε.
Η όποια παρουσία μελών του σε δραστηριότητες έγινε καθαρά σε προσωπικό επίπεδο και σε καμία περίπτωση υπό την ευθύνη του Συλλόγου. 


Τρίτη, 31 Οκτωβρίου 2017

Τους Έλληνες πεσόντες του 1940 - ΄41 από την συνοριακή πυραμίδα 24 στο Μπουρέτο έως τη Χιμάρα τίμησε ο ΕΣΒΗ 1914


Όπως κάθε χρόνο την 28η Οκτωβρίου, ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 έδωσε το παρόν στην γη της κατεχόμενης Ηπείρου, όπου γράφτηκε στο μεγαλύτερο μέρος του το Έπος του 1940 - ΄41 από τον Ελληνικό Στρατό, για να τιμήσει την επέτειο του ΟΧΙ και τους Έλληνες στρατιώτες που έπεσαν υπέρ πατρίδος.    

Στις 28 Οκτωβρίου 2017 το πρωί, αντιπροσωπεία του Συλλόγου έπειτα από πεζοπορία υπό βροχή, είχε την τιμή να προσκυνήσει και να καταθέσει στεφάνι σε έναν ιερό χώρο μνήμης, με τεράστια συμβολική σημασία, τον οποίο ελάχιστοι έχουν επισκεφθεί: 
Το ξεχασμένο στρατιωτικό νεκροταφείο που βρίσκεται επάνω στα προσωρινά σύνορα της ελληνικής επικράτειας με την Βόρειο Ήπειρο, στην πυραμίδα 24, στο ύψωμα 669 του όρους Μπουρέτο, ανάμεσα από τα χωριά Ραντάτες Αργυροκάστρου και Ορεινό Ιωαννίνων.

Στο μέρος αυτό ενταφιάστηκαν περισσότεροι από σαράντα Έλληνες στρατιώτες οι οποίοι έπεσαν ηρωικά μαχόμενοι κατά την μάχη του Μπουρέτου από τις 30 Νοεμβρίου έως τις 5 Δεκεμβρίου 1940.

















Ανήμερα της εθνικής επετείου της 28ης Οκτωβρίου ο ΕΣΒΗ 1914 έδωσε το παρόν και στην κεντρική εκδήλωση στους Βουλιαράτες Αργυροκάστρου. 

Αντιπροσωπεία του Συλλόγου μία ημέρα πρινεπισκέφθηκε την Χιμάρα και τον χώρο όπου αναπαύονται έξι Έλληνες στρατιώτες από τον Απρίλιο του 1941 στο κτήμα της κυρίας Ερμιόνης Μπρίγκου. 
Με αυτόν τον τρόπο τίμησε τους Έλληνες πεσόντες του 1940 - ΄41 από την πρώτη σπιθαμή του εδάφους της Βορείου Ηπείρου έως το τελευταίο σημείο που έφτασε ο Ελληνικός Στρατός.



Καινούριοι σταυροί στα ομαδικά μνήματα των Ηρώων




H Κυρά της Χιμάρας Ερμιόνη Μπρίγκου καταθέτει το στεφάνι του Συλλόγου 
στο Μνημείο των Πεσόντων




Ένα κεράκι για την ανάπαυση των ψυχών των Ηρώων μας που άφησαν τα κόκαλα τους στην γη της Βορείου Ηπείρου.




ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΤΟΥ 1940


Ο Αγώνας που άρχισε το 1821 δεν έχει ολοκληρωθεί...


Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

Ερώτηση Βουλευτή ΑΝΕΛ Δ. Καμμένου για τις "αλβανικές περιοχές στην Ελλάδα" στα αλβανικά σχολικά βιβλία - Η απάντηση του ΥΦΥΠΕΞ Γιάννη Αμανατίδη


Επίκαιρη Ερώτηση στον Υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά έκανε στις 2 Οκτωβρίου 2017 ο Βουλευτής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων στη Β΄ Πειραιά Δημήτρης Καμμένος σχετικά με το θέμα που ανέδειξε και εφέτος ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 για το κεφάλαιο "αλβανικές περιοχές στην Ελλάδα" που περιέχουν τα αλβανικά σχολικά βιβλία Γεωγραφίας της 9ης και της 12ης τάξης.




Η απάντηση από τον Υφυπουργό Εξωτερικών Ιωάννη Αμανατίδη

«Δίνουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στον σεβασμό και στην κατοχύρωση, στην πράξη, όλων των δικαιωμάτων της γηγενούς ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία. Συναρτώνται όλα τα ζητήματα των δικαιωμάτων της μειονότητας, με την κατάσταση του κράτους δικαίου και της απονομής δικαιοσύνης και με την υποχρέωση της Αλβανίας να σέβεται τα ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα σε όλη την επικράτειά της» υπογράμμισε ο υφυπουργός Εξωτερικών Γιάννης Αμανατίδης.

Ο υφυπουργός Εξωτερικών ανέφερε ότι η ελληνική κυβέρνηση παρακολουθεί στενά το θέμα και ενημέρωσε την εθνική αντιπροσωπεία ότι το θέμα τέθηκε στη συνεδρίαση της μικτής επιτροπή εμπειρογνωμόνων που έχει συσταθεί, με βάση τη μορφωτική συμφωνία Ελλάδας-Αλβανίας.

«Στις 21 Φεβρουαρίου 2017 έγινε η τρίτη συνεδρίαση της επιτροπής. Παρά την επιδίωξή μας, η αλβανική πλευρά δεν αποδέχθηκε σε αυτή τη συνεδρίαση να συζητηθούν τα προβληματικά σχολικά βιβλία της Ιστορίας και της Γεωγραφίας. Ωστόσο, στα πρακτικά αυτής της επιτροπής καταγράφηκε ότι θα αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης στην επόμενη συνεδρίαση, που είχε προγραμματιστεί να γίνει μέσα Μαΐου του τρέχοντος έτους, αλλά δεν έγινε λόγω των εκλογών εκεί και με ευθύνη της αλβανικής πλευράς» είπε ο υφυπουργός Εξωτερικών και επισήμανε: «Η Αλβανία είναι μέλος της Ουνέσκο και του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η εκπαιδευτική πολιτική που ακολουθεί όμως δεν συνάδει με τις εκπαιδευτικές αξίες, δηλαδή, την ανεκτικότητα, την αμοιβαία κατανόηση και την αποφυγή αναπαραγωγής αρνητικών στερεοτύπων. Η διατήρηση αυτού του απαράδεκτου και προσβλητικού για τη χώρα μας τμήματος των βιβλίων "αλβανικές περιοχές στην Ελλάδα" δυστυχώς μας δείχνει ότι το αλβανικό κράτος είναι ακόμα εγκλωβισμένο σε αναχρονιστικές, εθνικιστικές και μεγαλοϊδεατικές αντιλήψεις που είναι επιζήμιες, και πρώτα από όλα επιζήμιες για την ίδια την Αλβανία».

«Τους έχουμε καταστήσει με σαφή και επιτακτικό τρόπο ότι το εν λόγω περιεχόμενο είναι απαράδεκτο και θα πρέπει να αφαιρεθεί το συντομότερο δυνατό» είπε ο Γιάννης Αμανατίδης. Ταυτόχρονα, όμως, υπογράμμισε πως «η μεγαλύτερη πίεση που έχει ασκηθεί στην Αλβανία, είναι αυτή που έχει αποτυπωθεί στις πέντε καίριες προτεραιότητες που έθεσε το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων της ΕΕ (μεταρρύθμιση δικαστικού συστήματος, μεταρρύθμιση δημόσιας διοίκησης, καταπολέμηση της διαφθοράς, καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, ενίσχυση της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που περιλαμβάνει και την πολιτική των μη διακρίσεων)».

«Δίνουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στον σεβασμό και στην κατοχύρωση στην πράξη όλων των δικαιωμάτων της γηγενούς ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία. Συναρτώνται όλα τα ζητήματα των δικαιωμάτων της μειονότητας με την κατάσταση του κράτους δικαίου και της απονομής δικαιοσύνης και με την υποχρέωση της να σέβεται τα ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα σε όλη την επικράτειά της» είπε επίσης ο κ. Αμανατίδης και πρόσθεσε πως είναι βασικό μέλημα της ελληνικής κυβέρνησης η προστασία των δικαιωμάτων των απανταχού ομογενών μας.

Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

26 Σεπτεμβρίου 1912: Ο Λιουντζιώτης Οπλαρχηγός Ιωάννης Πουτέτσης πέφτει ηρωικά στην Τσούκα


Από τις σημαντικότερες προσωπικό­τητες του αντάρτικου αγώνα στην Ήπει­ρο πριν την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων ήταν ο Ιωάννης Πουτέτσης, από την επαρχία της Λιούντζης του Αργυροκάστρου. Ο Πουτέ­τσης, ο οποίος γεννήθηκε το 1878, με τη συμμετοχή του σε ένοπλες επιχειρήσεις στα ηπειρωτικά βουνά, από το 1906, σταδιακά αναδείχθηκε στις τάξεις του Ηπειρωτικού Κομιτάτου, φέροντας το ψευδώνυμο Καπετάν Βοργιάς

Στη πλούσια δράση του, η οποία τον ανέδειξε ως έναν από τους ικανότερους οπλαρχηγούς της Α' Διευθύνσεως (Ιωαννίνων) της Ηπειρωτικής Εταιρείας, συγκαταλέγεται η εξόντωση της ρουμανοκίνητης ομάδας των Σκουμπραίων Μποτάσηδων το φθινόπωρο του 1906 στο χάνι της Ντουραχάνης.

Στις αρχές Οκτωβρίου του 1908, αφού διέ­φυγε τη σύλληψη ύστερα από τουρκική ενέδρα, ονομάσθηκε οπλαρχηγός στο χωριό Δραγουμή. Χρησιμοποιώντας ως ορμητήριο το μοναστήρι της Αγίας Πα­ρασκευής στα Πράμαντα, διεξήγαγε αρ­κετές μάχες τόσο με τα τουρκικά στρα­τεύματα όσο και με αντίστοιχες αλβανι­κές και ρουμανικές ομάδες ατάκτων.


Δεν έλειψαν και απρόοπτες εξελί­ξεις, όπως όταν οι οθωμανικές αρχές κατέσχεσαν, τον Οκτώβριο του 1908, ύ­στερα από έφοδο στο κρησφύγετο του Πουτέτση, σαράντα πρωτόκολλα ορκωμοσίας μυημένων στελεχών. Η θέση του Πουτέ­τση κατέστη ιδιαίτερα επισφαλής, όμως, αφού κατάφερε να γλιτώσει από το κυνηγητό που είχαν εξαπολύσει ενα­ντίον του οι αρχές, ειδοποίησε εγκαίρως τους 40 συμπατριώτες του, ώστε να διαφύγουν τη σύλληψη. Το συγκεκριμέ­νο περιστατικό, παρόλο που δεν είχε τραγική κατάληξη, προκάλεσε ανησυχία στα οργανωτικά στελέχη του Κομιτάτου και υπήρξε η αφορμή για τη δημιουργία ενός περισσότερο συμπαγούς δικτύου πληροφοριών. Ο Πουτέτσης δρώντας στην ύπαιθρο με το απόσπασμά του, κα­τάφερε σε πολλές περιπτώσεις να προστατεύει τους ντόπιους πληθυσμούς από τις αλβανικές και ρουμανικές ένο­πλες ομάδες, καθώς και από τις αυθαιρεσίες των οργάνων των οθωμανικών αρχών. Ταυτόχρονα, κατά την ένοπλη δράση του, συχνά απευθυνόταν στους χωρικούς και μιλούσε για τη χριστιανική πίστη, γι' αυτό και έλαβε τα προσωνύμια «Παπαγιάννης» και «Άγιος Κοσμάς»,
Φυσικά συνεργάστηκε στενά και με τις εκκλησιαστικές αρχές, όπως με τον Μητροπολίτη Παραμυθιάς Νεόφυτο, αλλά και με τα ανταρτικά σώματα που δρού­σαν στην περιοχή του ποιμνίου του.

ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ
Η ικανοποίηση ενός ακόμη, κύματος αλβανικών αιτημάτων από την Πύλη, τον Ιούλιο του 1912, προκάλεσε σύσσωμη την αντίδραση των Ηπειρωτών, που εκ­φράστηκε με μαζικές τηλεγραφικές δια­μαρτυρίες προς την Κωνσταντινούπολη, στις οποίες τόνιζαν την ελληνικότητα της περιοχής καθώς και την αντίθεσή τους στις σχετικές απόπειρες βίαιου εξαλβανισμού της Ηπείρου, ενώ ζήτησαν από την Πύλη και την προστασία του Οθωμανικού Στρατού από τις επιθέσεις αλβανικών συμμοριών, που ήταν ιδιαίτε­ρα έντονες στην περιοχή του Αργυροκά­στρου. Τελικά αυτού του είδους η κινη­τοποίηση υπήρξε μάταιη και οι τουρκι­κές αρχές προχώρησαν στον διορισμό Αλβανών αξιωματούχων στην Ήπειρο. Επιπρόσθετα, Αλβανοί κακοποιοί και φυγόδικοι στρατολογήθηκαν ως χωροφύλακες, με αποτέλεσμα να πολλαπλασια­στούν οι ληστρικές επιδρομές.
Σε απάντηση αυτής της προκλητικής οθωμανικής πολιτικής δεν άργησε να ε­νταθεί η ένοπλη δραστηριότητα του Ηπειρωτικού Κομιτάτου. Από τον Ιούνιο του 1912 είχαν εισέλθει στην Ήπειρο τρία ανταρτικά σώματα, υπό τους Καραγεώργο, Περιστέρη και Επαμεινώνδα Παπανίκο. Στο τελευταίο εντάχθηκαν πολλά μέλη του Κομιτάτου από την περιοχή του Μετσόβου. Δεν έλειψαν και οι πρω­τοβουλίες Ελλήνων πατριωτών που προ­έβησαν σε ενέργειες που δεν είχαν την έγκριση της ηγεσίας της οργάνωσης. Έτσι, στις 27 Ιουλίου, δολοφονήθηκε ο πρόεδρος της αλβανικής λέσχης που εί­χε ιδρυθεί στα Ιωάννινα, ενέργεια όμως που εξέθεσε την ελληνική πλευρά ενώ­πιον των τουρκικών αρχών και έδωσε το έναυσμα για μαζικές φυλακίσεις. Η δολο­φονία πιθανότατα διαπράχθηκε από τον Γρηγόριο Φαρμάκη, από την περιοχή του Αργυροκάστρου, ανιψιό του οπλαρχη­γού Πουτέτση. χωρίς όμως να έχει προη­γηθεί σχετική εντολή από το Κομιτάτο ή το προξενείο.
Την πλέον δυναμική δράση επέδειξε και πάλι το απόσπασμα Πουτέτση, το ο­ποίο πέρασε τα σύνορα στις αρχές Αυ­γούστου και κατευθύνθηκε αρχικά προς τη Θεσπρωτία. Σκοπός του αποσπάσμα­τος ήταν να καταλήξει στις περιοχές Αργυροκάστρου και Δέλβινου, ώστε να προστατεύσει τους ελληνικούς πληθυ­σμούς από τις ακρότητες αλβανικών ο­μάδων. Τις επόμενες εβδομάδες δόθη­καν σκληρές μάχες, όχι μόνο με άτακτα τμήματα μουσουλμάνων Αλβανών αλλά και με τις τουρκικές διωκτικές αρχές. Ο Πουτέτσης κατόπιν διαταγής από το Ηπειρωτικό Κομιτάτο αναχώρησε από Αραχωβίτσα, πέρασε τον Καλαμά, την ε­παρχία Πωγωνίου και έφτασε στις 13 Σε­πτεμβρίου στην Κρανιά του Δέλβινου. Εκεί έλαβε χώρα συμπλοκή με τμήματα αλβανικών συμμοριών, που αποκρού­σθηκαν με επιτυχία και τράπηκαν σε φυγή. Ενώ όμως το κυνηγητό κατά του Πουτέτση γινόταν όλο και πιο έντονο, στις 26 Σεπτεμβρίου βρέθηκε περικυ­κλωμένος, στο χωριό Τσούκα του Δέλβινου από τουρκικό απόσπασμα επικου­ρούμενο από Αλβανούς ατάκτους. Στην άνιση σύγκρουση που ακολούθησε, βρή­κε μαζί και με άλλους συμπολεμιστές του τον θάνατο. 
Η απώλεια του Πουτέτση, ενός από τους ικανότερους οπλαρ­χηγούς της Α’ Διεύθυνσης, είχε πολύ σο­βαρό αντίκτυπο, τον καιρό μάλιστα που το Ηπειρωτικό Κομιτάτο επεδίωκε την  ε­νίσχυση της ένοπλης δραστηριότητας για την αντιμετώπιση των τουρκικών και αλβανικών τμημάτων που δρούσαν στην Ήπειρο και μάλιστα λίγες μόνο ημέρες πριν ξεσπάσει ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος.

Πηγές: amyntika.gr, Βικιπαίδεια

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Οι "αλβανικές περιοχές στην Ελλάδα" θα διδάσκονται στην Αλβανία και την σχολική χρονιά 2017 - ΄18



Εδώ και μία εβδομάδα άρχισε η σχολική χρονιά 2017 - 2018. 
Κατά την έναρξη και αυτής της χρονιάς διαπιστώσαμε ότι τα σχολικά βιβλία Γεωγραφίας που διδάσκονται οι μαθητές της 9ης και της 12ης τάξης στην Αλβανία - μεταξύ τους και οι μαθητές των ελληνικών μειονοτικών σχολείων - συνεχίζουν να περιλαμβάνουν το κεφάλαιο "αλβανικές περιοχές στην Ελλάδα". 

Ως "αλβανικές περιοχές στην Ελλάδα" αναφέρονται η δυτική Μακεδονία καθώς και ολόκληρη η Ήπειρος ως "Τσαμουριά".

Παρά τις αλλεπάλληλες διακρατικές συμφωνίες την τελευταία δεκαετία μεταξύ των Υπουργείων Ελλάδας και Αλβανίας για αφαίρεση από τα σχολικά εγχειρίδια και των δύο χωρών κάθε στοιχείου που θα μπορούσε να του αποδοθεί χαρακτήρας επεκτατικός από τη μία χώρα εις βάρος της άλλης, η αλβανική πλευρά δεν προχώρησε σε καμία αλλαγή όπως δείχνει η πραγματικότητα.
Αντίθετα το Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας έχει αφαιρέσει εδώ και χρόνια από τα σχολικά βιβλία κάθε αναφορά στον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου ως δείγμα "καλής θέλησης" απέναντι στους γείτονες.Το γεγονός αποδεικνύει την μονόπλευρη τήρηση της συμφωνίας.

Η Αθήνα έσβησε από τα σχολικά της βιβλία την μνήμη ενός ζωντανού τμήματος του Ελληνισμού, ενώ τα Τίρανα συνεχίζουν να προπαγανδίζουν ανύπαρκτες αξιώσεις που προσβάλλουν την Ελλάδα. 

Δεν θα ανεχτούμε το θέμα ως τετελεσμένο και θα το επισημαίνουμε κάθε χρόνο μέχρι επιτέλους κάποια Ελληνική κυβέρνηση πράξει το αυτονόητο και αρθεί στο ύψος των περιστάσεων, βάζοντας τέλος στην πολιτική της υποχωρητικότητας έναντι των αλβανών.   

Αναμένουμε επίσης την καταδίκη του συγκεκριμένου κεφαλαίου και από τους διεθνείς οργανισμούς.

Παραθέτουμε όλες τις επίμαχες σελίδες.


Βιβλίο Γεωγραφίας 9ης τάξης


Στην τελευταία παράγραφο της σελίδας 4 αναφέρονται ως αλβανικές περιοχές στην Ελλάδα οι: Τσαμουριά, Κόνιτσα, Καστοριά, Φλώρινα κλπ, αφού προηγηθούν οι αλβανικές περιοχές της Σερβίας, του Μαυροβουνίου και της "Μακεδονίας" δηλαδή των Σκοπίων.


Στη σελίδα 7 αναφορά στην Πρεσβευτική Διάσκεψη του Λονδίνου το 1913 που "μοίρασε τα αλβανικά εδάφη στα γύρω κράτη". Εθνικά, πολιτισμικά και γεωγραφικά η Αλβανία εκτείνεται μέχρι την Πρέβεζα! 


Στη σελίδα 8 ιστορικές αναφορές, συμπεριλαμβανομένης της απόδοσης της "αλβανικής περιοχής της Τσαμουριάς" στην Ελλάδα το 1913. Δεσπόζει κάτω αριστερά ο πολιτικός χάρτης των αλβανικών περιοχών.

Στη σελίδα 29 στοιχεία απογραφών για τον πληθυσμό "αλύτρωτων αλβανικών περιοχών", μεταξύ των οποίων και η Τσαμουριά


Στις σελίδες 134-135 ιδιαίτερο αφιέρωμα με γεωγραφικά, πληθυσμιακά και οικονομικά στοιχεία για τις "αλβανικές περιοχές της Ελλάδας" με φωτογραφίες από Ηγουμενίτσα και Πάργα.


Βιβλίο Γεωγραφίας 12ης τάξης

Εξώφυλλο


Σελίδες 8-9 με "ιστορικά στοιχεία" για τον αλβανικό χαρακτήρα της Ηπείρου


Συνέχεια στις σελίδες 10-11 των ιστορικών αναφορών για την Ήπειρο από την αρχαιότητα ως το 1913 όταν οι Πρεσβευτές των Μεγάλων Δυνάμεων άφησαν τις περιοχές αυτές της Αρμπερίας εκτός αλβανικού κράτους. 



Μια από τα ίδια και στις σελίδες 12-13





Σελίδες 188-190: Το βιβλίο Γεωγραφίας της 12ης κλείνει με φωτογραφίες της Ηγουμενίτσας και της Πάργας και διάφορα στοιχεία για την "Τσαμουριά"...



Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914
21-9-2017

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Συνδιάσκεψη ΟΑΣΕ Βαρσοβία 2017: Ο ΕΣΒΗ 1914 κατήγγειλε την Αλβανία για βελούδινη εθνοκάθαρση των Ελλήνων της Β. Ηπείρου


Στην ετήσια Συνδιάσκεψη της Υπηρεσίας Δημοκρατικών Θεσμών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) που διεξάγεται στην Βαρσοβία, συμμετείχε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914.

Συγκεκριμένα ο εκπρόσωπος του Συλλόγου κ. Νικόλαος Κολίλας, με καταγωγή από τη Χιμάρα, πήρε μέρος στην δέκατη συνεδρία της Συνδιάσκεψης, η οποία αφορούσε τα δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων και πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Στάδιο της Βαρσοβίας την Δευτέρα 18 Σεπτεμβρίου 2017, κάνοντας μία παρέμβαση που αφορούσε την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου. 

Ο κ. Κολίλας στην τοποθέτηση του αναφέρθηκε στο ιδιοκτησιακό ζήτημα και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν πάνω σε αυτό οι Έλληνες αυτόχθονες κάτοικοι κυρίως στους Δήμους Φοινίκης και Χιμάρας, εστιάζοντας στην περίπτωση της δεύτερης περιοχής η οποία έχει λάβει ιδιαίτερες διαστάσεις τους τελευταίους μήνες.

Επίσης κατήγγειλε την απαθή ουσιαστικά στάση των αλβανικών αρχών στην τρομοκρατική δράση της συμμορίας του Ταχίρ Βελίου που βεβηλώνει ανενόχλητα ελληνικές σημαίες σε πόλεις και χωριά της Βορείου Ηπείρου, καθώς και την συνέχιση της διδασκαλίας από τα αλβανικά σχολικά βιβλία γεωγραφίας περί "αλβανικών περιοχών στην Ελλάδα".

Ο εκπρόσωπος του Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914" έκανε λόγο για "βελούδινη εθνοκάθαρση" της γηγενούς Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας από το αλβανικό κράτος.

"Η λύση για την επιβίωση των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου στις πατρογονικές τους εστίες είναι κατά πρώτον η εφαρμογή των διεθνών συνθηκών που προστατεύουν τις εθνικές μειονότητες και κατά δεύτερον η εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας που υπογράφτηκε το 1914 και από την Αλβανία και αναγνωρίζει καθεστώς Αυτονομίας το οποίο απολαμβάνουν πολλές άλλες εθνικές μειονότητες στην Ευρώπη", είπε ολοκληρώνοντας την παρέμβαση του ο κ. Κολίλας.

Διαβάστε ολόκληρη την τοποθέτηση του Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914" όπως καταχωρήθηκε στα Πρακτικά της Συνδιάσκεψης του ΟΑΣΕ 2017.

Η εκπρόσωπος της Αλβανίας στην αρχική της τοποθέτηση μίλησε για τον Νόμο περί Μειονοτήτων, ενώ στην δευτερολογία της, κάνοντας χρήση του δικαιώματος απάντησης ως κράτος επιτέθηκε στον Εθνικό Σύλλογο "Βόρειος Ήπειρος 1914", τον οποίο χαρακτήρισε "φορέα που δεν λειτουργεί στην Αλβανία και δεν γνωρίζει τις εξελίξεις στον τομέα αυτό".

Η απάντηση της ήταν ήδη γραμμένη πολύ πριν από την έναρξη της συνεδρίας και επρόκειτο για ένα δισέλιδο που αφορούσε αποκλειστικά την υπόθεση της Χιμάρας με τα γνωστά και επαναλαμβανόμενα επιχειρήματα του "σχεδίου οικιστικής ανάπτυξης μίας περιοχής που δεν διαφέρει από τις άλλες περιοχές της Αλβανίας".

Η απάντηση της Αλβανίας όπως κατατέθηκε στα πρακτικά της Συνδιάσκεψης (δείτε την εδώ) δείχνει πόσο απροετοίμαστο και προκατειλημμένο ήταν το αρμόδιο Υπουργείο Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων, αφού ο Σύλλογος δεν έθεσε μόνο το θέμα της Χιμάρας αλλά και διάφορα άλλα σχετικά με την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού για τα οποία δεν δόθηκε ποτέ απάντηση.

Ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 στέλνει το μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν θα απαρνηθεί τον πολιτικό - γεωγραφικό όρο της Βορείου Ηπείρου, ούτε θα απεμπολήσει το ιστορικό κεκτημένο της Αυτονομίας, μέχρι την ημέρα που το εθνικό ζήτημα επιλυθεί

Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914


Παρακολουθείστε στο βίντεο την τοποθέτηση του κ. Νικόλαου Κολίλα εκ μέρους του Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914" από το 1:29:00 έως το 1:31:00.






O εκπρόσωπος του Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914" 
στην Συνδιάσκεψη του ΟΑΣΕ κ. Νικόλαος Κολίλας 



Τα έντυπα που παρέθεσε στο περιθώριο της Συνδιάσκεψης ο ΕΣΒΗ 1914


Άποψη από την συνεδρία για τις εθνικές μειονότητες




Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

14 Σεπτεμβρίου 1914: Η Απελευθέρωση του Βερατίου - Η τελευταία επιτυχία του Στρατού της Αυτονόμου Ηπείρου και η ηρωική θυσία των Μανιατών Οπλαρχηγών


Στις τελευταίες επιχειρήσεις τον Αύγουστο του 1914 οι εθελοντές των τμημάτων  του  Αυτονομιακού Στρατού της Φράσερης και της Κολώνιας διαπίστωναν ότι υπήρχαν πολλοί Ηπειρώτες Χριστιανοί στην περιοχή της Μάργιανης και στην κοιλάδα του Τομορίτσα ποταμού. Από Χριστιανούς μάλιστα που διέφυγαν στην ελεύθερη περιοχή, πληροφορήθηκαν ότι το ίδιο συνέβαινε και ακόμα βορειότερα, μέχρι τον Γεννούσο ποταμό.Οι επιτυχίες του Αυτονομιακού Στρατού είχαν διεγείρει τον ενθουσιασμό στους Ηπειρώτες του Βερατίου και της Μουζακιάς (πέρα από τη διαχωριστική γραμμή) και είχαν αρχίσει οι μυστικές συνεννοήσεις με τις αρχές της Πρεμετής.

Επίσης πολλοί Ηπειρώτες που είχαν καταταγεί  στα Σώματα της Κολώνιας δήλωναν  απερίφραστα ότι σε περίπτωση  επαναλήψεως προκλήσεων από μέρους των Αλβανών θα αποφάσιζαν να προελάσουν ακόμα και μόνοι τους.
Έτσι στις 10 Σεπτεμβρίου  κινήθηκαν χωρίς διαταγή από  την Προσωρινή Κυβέρνηση προς το Βεράτι με σκοπό την απελευθέρωση του. Το Σώμα του Υπολοχαγού Περικλή Δρέλλια μετά από σύντομη μάχη με τους Αλβανούς κατέλαβε το ύψωμα Κιάφα Μπέτσιτ και την επομένη το Σώμα του Ανθυπολοχαγού Βιτωράτου έτρεψε σε φυγή τις αντίπαλες δυνάμεις ύστερα από σύγκρουση κοντά στο χωριό Γκογκοβίτσα.

Στις 11 Σεπτεμβρίου  παράλληλα, η δύναμη του Δρέλλια  δέχθηκε κοντά στο χωριό Ντούσιαρι  πυρά από ομάδες ενόπλων Μουσουλμάνων.
Ένα τμήμα των  Αυτονομιακών Δυνάμεων υπό τον επιλοχία Γαλάνη έμεινε πίσω για να αντιμετωπίσει  την επίθεση ενώ το υπόλοιπο σώμα συνέχισε την πορεία του προς τη διάβαση Κιάφα Γκούρι Πρερ όπου θα συναντούσε το Σώμα του Ανθυπασπιστή Πανταζόπουλου. Εκεί όμως τις απογευματινές ώρες  η φάλαγγα του Υπολοχαγού Δρέλλια αντιμετώπισε σοβαρή αντίσταση από καλά οργανωμένο σώμα Αλβανών μουσουλμάνων οι οποίοι μετά από αποφασιστική επίθεση των Αυτονομιακών διασκορπίστηκαν αφήνοντας στο πεδίο της μάχης όπλα, πυρομαχικά και πενήντα νεκρούς. Οι Αυτονομιακοί είχαν μόνο έναν τραυματία.

Στις 12 Σεπτεμβρίου  το τμήμα του Επιλοχία Γαλάνη αντιμετώπισε αλβανικά σώματα που είχαν οχυρωθεί στα υψώματα Μπέγκου Μαδ. Οι Αυτονομιακοί μετά από σκληρή μάχη χρησιμοποίησαν δύο βόμβες των οποίων ο κρότος από την έκρηξη τους δημιούργησε στους Αλβανούς την εντύπωση βλημάτων πυροβολικού, ενώ παράλληλα άρχισαν να πυροβολούν οι άντρες των Αυτονομιακών Δυνάμεων την ώρα που οι σάλπιγγες σήμαιναν έφοδο. Ολόκληρη η δύναμη όρμησε προς τις αλβανικές θέσεις με τη λόγχη. Οι Αλβανοί εγκατέλειψαν τα υψώματα και πανικόβλητοι πέταξαν τα όπλα και τράπηκαν σε φυγή προς τις ανατολικές πλαγιές του βουνού Τόμορος.

Στις νότιες διαβάσεις του όρους την ίδια μέρα, το Σώματα Βιτωράτου και Στράτου ήρθαν σε σύγκρουση με  αντίπαλες δυνάμεις τις οποίες και διέλυσαν μετά από σύντομη αλλά σκληρή μάχη, για να φτάσουν στην κοιλάδα του Άψου ποταμού στο χωριό Μπαρκουλάς, κοντά στην πόλη του Βερατίου. Εκεί πληροφορήθηκαν ότι κανένα άλλο τμήμα του Αυτονομιακού Στρατού δεν είχε κινηθεί, εκτός από τα Σώματα της Κολώνιας και έλαβαν τη διαταγή από τον Ταγματάρχη Νικόλαο Τσίπουρα - ο οποίος ενημερώθηκε εκ των υστέρων για όσα συνέβησαν - να επιστρέψουν στις θέσεις απ’ όπου είχαν ξεκινήσει, όπως και έπραξαν.

Ο Υπολοχαγός Περικλής Δρέλλιας, χωρίς να είναι γνωστό αν έλαβε τη διαταγή, εξακολούθησε την  κίνηση του, ενώ το Σώμα Πανταζόπουλου, εκτός από μία ομάδα του, είχε ήδη επιστρέψει. 
Ο Λοχαγός των  Σωμάτων της Κολώνιας Αντώνης  Λεοντοκιανάκος, έσπευσε να ακολουθήσει  τη φάλαγγα του Δρέλλια, την οποία  και συνάντησε στις 13 Σεπτεμβρίου, ώρα 11 το πρωί, στο χωριό Αρμένι, όπου κατέφτασαν και δέκα άνδρες του Σώματος  Πανταζόπουλου.  Έτσι η δύναμη των Αυτονομιακών έφτασε στους 169 άνδρες.